Nog niet geïnstalleerd en al geviseerd: Groen-voorzitter krijgt van het Joods Informatie- en Documentatiecentrum (JID) het label ‘haatzaaier’.
Nog voor hij één beleidsnota heeft geschreven, wordt de nieuwe Groen-voorzitter Aimen Horch al publiek gefileerd door het Joods Informatie- en Documentatiecentrum. Haatzaaierij, klinkt het. Zelden gezien. Hoe noem je dat? Een valse start? Of gewoon politieke hardheid in overdrive? Voor een partij die al op de sukkel is, komt dit bijzonder ongelegen.
Nieuwe voorzitter, oude tweets
De verkiezing van Aimen Horch tot nieuwe voorzitter van Groen had een herlancering moeten worden. Een frisse start na het onverwachte vertrek van zijn voorganger, een nieuw gezicht dat de partij opnieuw richting moest geven.
Maar nog voor de inkt van zijn verkiezing droog is, krijgt Horch al een eerste stevige tik. Het Joods Informatie- en Documentatiecentrum uit openlijk zijn bezorgdheid over uitspraken die de nieuwe voorzitter in 2021 deed op sociale media.
In die boodschap haalde Horch fel uit naar Israël en bedrijven die gelinkt worden aan het land. Voor
het JID is dat voldoende om alarm te slaan.
“Pure haatzaaierij”
De organisatie wikt haar woorden niet. Integendeel.
Volgens het JID tonen de uitspraken van Horch een uitgesproken vijandigheid tegenover Israël, en raken ze aan fundamentele principes zoals zelfbeschikking. De conclusie is hard: dit soort taal is volgens hen geen kritiek op beleid, maar haatzaaierij.
Dat is een kwalificatie die zelden zo expliciet wordt uitgesproken in het politieke debat. Zeker wanneer het gaat over een partijvoorzitter die nog maar net verkozen is.
Timing kan moeilijk slechter
Voor Groen komt deze controverse op het slechtst mogelijke moment. De partij zit al langer in moeilijk vaarwater, met tegenvallende verkiezingsresultaten en interne onzekerheid. De voorzittersverkiezing moest net stabiliteit brengen. Horch haalde meteen een absolute meerderheid en profileerde zich als iemand die de partij opnieuw relevant wil maken.
Maar nog voor hij dat project kan uitrollen, wordt hij geconfronteerd met een debat dat niet over klimaat, energie of sociale thema’s gaat – maar over zijn geloofwaardigheid.
Politiek offensief meteen ingezet
Horch zelf koos er bij zijn aantreden voor om meteen in de aanval te gaan tegen de regering van Bart De Wever. Hij viseerde onder meer het pensioenbeleid, de energiepolitiek en het gebrek aan investeringen in sociale voorzieningen.
Hij positioneert Groen duidelijk opnieuw als oppositiepartij, met scherpe kritiek op het federale en Vlaamse beleid.
Maar door de tussenkomst van het JID verschuift de aandacht. Niet zijn programma, maar zijn verleden komt centraal te staan.
Een valse start?
In een politiek klimaat waarin elke uitspraak uit het verleden kan worden opgevist, is dit geen uitzonderlijk fenomeen. Maar de toon en scherpte van de kritiek maken het wel uitzonderlijk.
Voor Groen is het alleszins geen ideale start van een nieuw hoofdstuk. De partij die zich wil profileren als moreel kompas, wordt meteen geconfronteerd met een debat over grenzen van discours en politieke verantwoordelijkheid.
Of dit een storm in een glas water blijft, of uitgroeit tot een structureel probleem, zal afhangen van hoe Horch en zijn partij hierop reageren.
Hoe dan ook, hij heeft nog geen week gekregen. En de strijd is al begonnen.
(Foto: Instagram)
