Voorzitter Dhondt weg, Groen zoek: wie durft de tanden te laten zien?
Het vertrek van Bart Dhondt als voorzitter van Groen legt de kwetsbaarheid van de partij bloot. In een periode waarin het klimaatdebat niet langer centraal staat, worstelt Groen met zichtbaarheid, mediapresentie en interne koersbepaling. De vraag is nu: hoe moet de partij verder, en wie kan/durft haar opnieuw richting geven?
Dalende impact in een veranderend politiek landschap
Politicoloog Dave Sinardet (VUB) benadrukt bij ‘VRT NWS’ dat het probleem niet uniek is voor Groen. “Groene partijen in Europa merken dat hun centrale thema’s minder aandacht krijgen. In een wereld waar defensie, migratie en industriële uitdagingen domineren, verliezen klimaat en duurzaamheid terrein,” stelt Sinardet.
Voor Groen betekent dit dat het klassieke profiel – uitgesproken groen, ecologisch en sociaal – moeilijk te verkopen is. “Veel mensen hebben Bart Dhondt pas leren kennen bij zijn ontslag. Dat toont dat hij er niet in slaagde om de partij zichtbaar te maken.”
Interne structuur als rem op leiderschap
Een bijkomende uitdaging is de interne organisatie van Groen. Minder hiërarchisch dan andere partijen, maakt het moeilijk om een duidelijke koers te bepalen of een nieuwe voorzitter te profileren. Het inhoudelijke project en het voorzitterschap zijn minder vanzelfsprekend gekoppeld. Dat bemoeilijkt lijstvorming en het uitstippelen van een samenhangend beleid.
De zoektocht naar een opvolger
Wie Bart Dhondt opvolgt, is nog onduidelijk. Het vertrek van Petra De Sutter - die in haar uppie zowel in het parlement als bij een breder publiek populair was - laat een leegte achter. Mogelijke kandidaten zijn parlementaire kopstukken zoals Stefaan Van Hecke, Nadia Naji of Hafsa El-Bazioui, maar een consensus over een sterke en mediagenieke leider is er niet.
Oud-voorzitter Jeremie Vaneeckhout geeft aan dat de nieuwe voorzitter zowel empathisch als assertief moet zijn. Het idee is iemand die de boodschap van Groen duidelijk kan brengen én kan verbinden binnen de partij.
Breder profiel zonder de kern te verliezen
Strategisch rijst de vraag of Groen zich moet verbreden naar andere thema’s om relevant te blijven, zoals N-VA dat deed door zijn Vlaams-nationalistische profiel te combineren met sociaal-economische thema’s. Maar door te veel te verbreden, riskeert Groen haar kernkiezers te verliezen. Ecolo in Brussel is daar een voorbeeld van: te veel focus op een ander publiek leidde tot interne spanningen en verlies van trouwe achterban.
Mediatische uitdaging en zichtbaarheid
De nieuwe voorzitter zal voor een belangrijk deel moeten werken aan mediatische zichtbaarheid. De afzwaaiende Dhondt slaagde er onvoldoende in om de partij prominent te profileren, wat de electorale impact beperkt. Groen moet leren opvallen in een debat dat vooral door andere partijen wordt gedomineerd.
Tijd voor koers en assertiviteit
Groen staat voor een cruciaal moment. Zonder centrale thema’s die resoneren bij het brede publiek, zonder sterke, zichtbare leiders en zonder een duidelijke interne koers, dreigt de partij verder terrein te verliezen. De uitdaging voor de nieuwe voorzitter: de boodschap herwaarderen, mediageniek zijn en de interne structuur omvormen tot een instrument voor politieke impact.
Wie die persoon zal zijn, weet alleen Joost.
(Foto: Bert Van Den Broucke/Photo News)
