Op televisie lijkt de familie Planckaert al jaren het toonbeeld van gezelligheid, hard werken en eindeloos optimisme. Maar achter de glimlach van Junior Planckaert (31) speelde zich de voorbije jaren een heel ander verhaal af. In 'Vive le vélo' gooide hij de deur wagenwijd open over een periode die hem zowel fysiek als mentaal compleet onderuit haalde.
Niet alleen een hardnekkige knieblessure zette zijn leven op pauze. Junior worstelde ook al jarenlang met OCD, een dwangstoornis die volgens hem al sinds zijn kindertijd een stevige greep op zijn leven heeft.
“De afgelopen drie à vier jaar zijn heel moeilijk geweest voor mij”, vertelde hij. “Dat heeft mijn leven serieus beheerst. Fysiek en mentaal ben ik nu volop aan het werken om weer een beetje in orde te zijn.”
Van tv-familie naar harde realiteit
Wie denkt dat bekend zijn alle deuren opent, vergeet dat mentale problemen zich daar weinig van aantrekken. Twee jaar geleden kreeg Junior ook nog eens een burn-out boven op zijn andere zorgen.
Hij geeft toe dat hij zich volledig afsloot van de buitenwereld.
"Dan sluit ik me af voor iedereen en alles. Ik ga niet snel met iemand praten over mijn problemen, ik probeer die zelf op te lossen."
Het geluk van een stevig vangnet
Waar Junior wel geluk mee had? Een familie die hem niet liet vallen. Terwijl buitenstaanders vooral de vrolijke televisiebeelden zien, bleek achter de schermen dat warme nest precies wat hij nodig had.
“Als je met de rug tegen de muur staat, weet je dat je altijd bij iemand terechtkan die je kan ondersteunen. Ik ben nooit alleen.”
Vandaag lijkt Junior voorzichtig opnieuw vooruit te kijken. Zijn boodschap is duidelijk: zwijgen helpt niet. Wie het moeilijk heeft, hoeft dat gevecht niet alleen te voeren. En misschien is dat, tussen alle televisiecamera's en realityreeksen door, wel de eerlijkste les die een Planckaert ooit heeft gedeeld.
