Woensdagavond opende Damso zijn Beyah-tournee in de ING Arena in Brussel — zijn thuisstad, zijn publiek, zijn laatste grote show. Wat volgde was geen gewoon concert, maar een theatraal gevecht tussen licht en duisternis, met dertig nummers en meer dan twintig dansers als wapens.
William Kalubi Mwamba, beter bekend als Damso, is de meest gestreamde Belgische artiest — en hij weet hoe hij een thuismatch moet invullen. Zijn Beyah-tournee, vernoemd naar zijn zesde en naar eigen zeggen laatste album, begon woensdagavond in de ING Arena, in de schaduw van het Atomium.
Een apocalyptisch openingsshot
De eerste vijf minuten: geen Damso. Alleen een gebochelde, witte antropomorfe figuur op de vloer, omringd door zwarte duivelse wezens. Het publiek wachtte gespannen af — en dat wachten werd beloond. Dertig nummers in vijf bedrijven later verlieten de fans de arena met iets dat aanvoelde als een collectieve catharsis.
Met het bittere Impardonnable opende Damso de avond, waarna hij het publiek van de eerste golf rauwe energie voorzag met Vie Olence en Vantablack. De eerste helft leek een afrekening: met zichzelf, zijn demonen, zijn verleden. Het podium oogde snel te klein voor zijn circus van duisternis.
Intimiteit te midden van spektakel
De spanning lag in de schommeling tussen zwaar en kwetsbaar. Tijdens Mosaïque Solitaire steeg een donkere engel boven de rapper uit, als symbool van een ziel die probeert te ontsnappen. Met N.J. Respect R, zijn eerbetoon aan zijn moeder, daalde Damso van het podium af — geen dansers, geen theaterstukken, enkel hij en het lied. De arena hield zijn adem in.
Die wisselwerking tussen spektakel en intimiteit maakte de show groot. Dansers in witte gewaden namen de tweede helft over, een kantelpunt in de narratieve reis van de avond: na de duisternis, het licht. Hits als Macarena en 911 brachten het feest volledig tot ontploffing.
Een afscheid met stijl
Damso gaf eerder al aan het klassieke albumformaat te zijn ontgroeid, en zich te willen focussen op film, mode en design. De Beyah-tour is dan ook zijn laatste grote concerttournee — althans, dat is de bedoeling. De Brusselaar cultiveert bewust een sfeer van ondoorgrondbaarheid.
Het concert eindigde met Kaki, het laatste nummer op Beyah. Damso liep door een erehaag van witgesluierde dansers en legde zichzelf letterlijk ten grave in een doodskist. Cirkel rond. Boodschap duidelijk.
Of het echt een afscheid is, blijft gissen. Maar als dit zijn laatste grote tournee wordt, heeft hij de lat hoog gelegd.
