Vergeet de klassieke catwalk. In Milaan veranderde Vogue een van de beroemdste gebouwen van Italiƫ in een gigantisch podium waar mode, kunst, ballet, opera, technologie en spektakel elkaar vonden. Het resultaat is meer dan een modeshow: het is high-end cultuur met een flinke dosis showbusiness.
Mode hoef je niet altijd te dragen
Er zijn modeshows die je bekijkt om te weten wat je volgend seizoen misschien zou kunnen dragen. En er zijn shows waarbij die vraag eigenlijk totaal irrelevant wordt. Hier is āVogue World: Milanoā.
Geen eindeloze rij modellen die netjes heen en weer lopen tussen twee backstage-deuren. Wat ze serveren, is een zorgvuldig geregisseerd spektakel waarin kleding slechts Ć©Ć©n onderdeel vormt van een veel groter verhaal. Mode wordt er theater, theater wordt performance en de historische locatie wordt onderdeel van het decor.
De keuze voor de Galleria Vittorio Emanuele II in het hart van Milaan is dan ook allesbehalve toevallig. De monumentale glazen overkapping, de mozaĆÆekvloer en de renaissancearchitectuur vormen samen een decor dat nauwelijks nog aangekleed hoeft te worden. Vogue hoefde er eigenlijk alleen nog maar mensen in spectaculaire kleren onder te zetten.
Een catwalk tussen kunst en architectuur
Vogue World werd opgebouwd als een reis door de Italiaanse geschiedenis, waarbij mode voortdurend in dialoog gaat met ambacht, industrie, film, technologie en verbeelding. Het spektakel is verdeeld in vijf bedrijven die elk een andere periode en gedachtewereld oproepen.
Het eerste bedrijf begint bij de ambachtelijke revolutie. Een processie bij kaarslicht brengt stoffen en technieken die aan de renaissance herinneren tot leven. Rijke brokaten, kant, ornamenten en met de hand bewerkte oppervlakken verwijzen naar een tijd waarin kunstenaars, ambachtslieden en uitvinders niet netjes in afzonderlijke hokjes werkten, maar verschillende disciplines met elkaar verbonden. Precies daar ligt volgens de show een van de fundamenten van de Italiaanse traditie van vakmanschap.
Daarna verandert de sfeer.
Van atelier naar fabriek
In het tweede bedrijf, The Industrial Revolution, maakt de intimiteit van het ambachtelijke atelier plaats voor het ritme van industriƫle productie. De stad Turijn, het hart van de Italiaanse auto- en maakindustrie, vormt de inspiratie voor een veel strakkere wereld met maatpakken, monochrome stoffen en nauwkeurig geproduceerde wollen materialen.
Het is een overgang van de menselijke hand naar de machine, maar ook van het unieke object naar massaproductie. Mode wordt hier verbonden met de industriƫle geschiedenis van Italiƫ en met de manier waarop design en productie uiteindelijk een eigen nationale identiteit konden worden.
Made in Italy wordt een film
In het derde bedrijf barst de kleur los. Made in Italy wordt een viering van prints, glamour en de filmische mythe van La Dolce Vita. De inspiratie komt onder meer van Federico Fellini en de gouden periode van de Italiaanse cinema, toen Rome en Milaan internationale symbolen werden van elegantie, verleiding en stijl.
Hier verschijnt ook de Italiaanse diva als cultureel icoon: sensueel, extravagant en onweerstaanbaar elegant. Mode wordt cinema en cinema wordt mode. Het gaat niet langer alleen om wat iemand draagt, maar om de manier waarop een silhouet een hele wereld kan oproepen.
Dat is het moment waarop de geschiedenis van de Italiaanse mode verandert in pure show.
Tijd voor intelligentie
Na een intermezzo maakt de show een scherpe sprong naar het heden en de toekomst. In The Age of Intelligence komen ambacht en technologie samen en verandert mode bijna in een laboratorium.
Intelligente en duurzame stoffen reageren op temperatuur, beweging en prestaties en proberen zich aan te passen aan de omstandigheden waarin ze worden gebruikt. Milaan krijgt daarbij opnieuw een centrale rol als plek waar onderzoek, productie, design en creativiteit elkaar ontmoeten.
Het is een opvallende gedachte: de toekomst van mode hoeft het verleden niet uit te wissen. De hand van de ambachtsman en de technologie van het laboratorium kunnen naast elkaar bestaan.
De revolutie van de verbeelding
Het vijfde en laatste bedrijf heet The Imagination Revolution en laat de concrete geschiedenis van Italiƫ uiteindelijk achter zich. De toekomst wordt hier volledig speculatief.
Het buitengewone Italiaanse erfgoed wordt grondstof voor nieuwe ideeƫn. Wat eeuwenlang werd opgebouwd met stoffen, technieken, vormen en ambacht wordt opnieuw uit elkaar gehaald en gebruikt om te bedenken wat mode morgen zou kunnen worden.
Daarmee eindigt de show waar de mode-industrie misschien altijd al is begonnen: bij verbeelding.
Niet bij de vraag wat we vandaag dragen, maar bij de vraag wat we ons morgen kunnen voorstellen.
Handig: zo navigeer je door de video
Wie niet meteen anderhalf uur vrij heeft, kan dankzij de tijdcodes rechtstreeks naar de verschillende hoofdstukken springen. De volledige structuur van de show ziet er zo uit:
00:00 ā Intro
03:01 ā Act I: The Artisanal Revolution
De renaissance, ambacht, kant, brokaat en de menselijke hand.
10:36 ā Act II: The Industrial Revolution
Turijn, industrie, auto's, maatwerk en de overgang naar productie.
15:16 ā Act III: Made in Italy
Kleur, prints, Fellini, La Dolce Vita en de geboorte van de Italiaanse diva.
21:03 ā Intermezzo
24:07 ā Act IV: The Age of Intelligence
Technologie, intelligente stoffen, duurzaamheid en de mode van het laboratorium.
28:45 ā Act V: The Imagination Revolution
De sprong naar een speculatieve toekomst waarin verbeelding de nieuwe grondstof wordt.
En precies daarom is deze Vogue World-show interessanter dan een lange parade van dure kleren. Ze vertelt eigenlijk het verhaal van mode als een geschiedenis van menselijke nieuwsgierigheid: eerst leren maken met de hand, daarna produceren met machines, vervolgens een nationale stijl creƫren, technologie aan het materiaal toevoegen en uiteindelijk opnieuw beginnen dromen.
Een jurk wordt een kostuum, een model wordt performer, een winkelgalerij wordt theater en een modeshow wordt een culturele voorstelling.
Wie dacht dat mode alleen over kleren ging, moet deze video maar eens helemaal uitkijken.
(Foto: YouTube/Vogue)
