Belgian Athletics beloofde atleten 500 euro zwijggeld na tekenen omstreden code.
De Belgische atletiekbond ligt opnieuw onder vuur. De organisatie, die sportieve ambitie zou moeten uitstralen, is banaal clubje van belangen, intriges en amateurisme. De nieuwste rel draait om de zogenaamde “gedragscode”: een poging om professionaliteit te waarborgen die eindigde in een gênante mix van omkoperij en paniekmanagement.
Een gedragscode die vooral de bond diende
Voor het WK atletiek in Tokio moesten atleten een gedragscode ondertekenen. Het document beschermde vooral de sponsors Asics en Allianz, niet de sporters zelf. Wie weigerde, mocht niet deelnemen, aldus Belgian Athletics. Nafi Thiam, tweevoudig olympisch kampioene, tekende niet en dreigde met juridische stappen. Ze kreeg gelijk: de code was geen belemmering voor haar deelname. De bond liep gezichtsverlies op.
Crisiscommunicatie met een bankkaart
Belgian Athletics reageerde op haar morele falen met geld. Atleten die de code wél ondertekenden, kregen 500 euro als “compensatie”. Dat bedrag kwam bovenop bestaande medaillepremies — 10.000 euro voor goud, 2.500 voor zilver en 1.500 voor brons — maar een verontschuldiging of erkenning van fouten bleef uit. De gedragscode werd een transactie, geen instrument voor discipline of respect.
Of die 500 euro ooit wordt uitbetaald, is onzeker. Intussen wordt de code herschreven nadat juristen, onder wie Thiams advocaat, het document “onwettig” noemden.
Een bond zonder geloofwaardigheid
De affaire is geen incident, maar een symptoom van een federatie die elke windrichting kwijt is. Centralisatiepolitiek onder topsportcoördinator Rutger Smith, gebrekkige communicatie met atleten en coaches, en een gebrek aan bestuurlijke ruggengraat hebben het vertrouwen volledig ondermijnd.
Sport Vlaanderen, dat jaarlijks 1,4 miljoen euro in Atletiek Vlaanderen steekt, start een doorlichting. Vlaams minister van Sport Annick De Ridder (N-VA) kondigde aan dat de zaak-Thiam en de samenwerking met Belgian Athletics grondig worden geëvalueerd. Een rapport volgt eind oktober, maar de conclusie lijkt helder: de bond presteert ondermaats, bestuurlijk en moreel.
Stilaan onhoudbaar
Een federatie die sportwaarden zou moeten beschermen, heeft haar geloofwaardigheid volledig verloren. Wanneer een gedragscode dienstbaar wordt aan commerciële deals, atleten hun rechten via advocaten moeten afdwingen en de bond vervolgens probeert vrede te kopen met 500 euro, is het morele faillissement compleet.
De vraag is niet langer of er koppen moeten rollen, maar hoe lang het duurt voor iemand bij Belgian Athletics beseft dat opstappen de enige waardige optie is.
De Belgische atletiek verdient een bond die principes boven premies stelt. Wat nodig is, is een totale herstart. Een nieuwe leiding die begrijpt dat sport draait om waarden, niet om bankbiljetten.
Tot dat gebeurt, blijft Belgian Athletics precies wat het vandaag is: een federatie zonder stijl, zonder schaamte en zonder toekomst.
(Foto: Tomas Sisk/Photo News)
