Geen identiteit, geen richting en een onzichtbare kapitein: Open VLD zakt in de peilingen als een adelaar in duikvlucht.
Het gaat van kwaad naar erger met Opn Vld. De Vlaamse liberalen duiken in de nieuwste peiling van DPG Media, RTL en Le Soir nóg verder de afgrond in. De kiesdrempel lonkt en in sommige provincies zitten ze er al onder. De partij lijkt stuurloos, onzichtbaar en vol interne strubbelingen. Wat loopt er mis?
Waar is Eva De Bleeker?
Eva De Bleeker mag dan wel de titel van voorzitter dragen, maar veel verder dan een spookverschijning komt ze niet. De Open VLD brokkelt verder af terwijl hun kapiteinondertussen grotendeels uit beeld blijft. Ja, ze dook even op bij VTM om de meubelen te redden, maar haar aanwezigheid in het publieke debat is even zeldzaam als een eerlijke politicus. Achter de schermen broedt ze - naar eigen zeggen - op een “nieuwe” partij, inclusief nieuwe naam en liberale principes die al jaren onder het stof liggen. Maar zelfs binnen haar eigen rangen wordt getwijfeld of ze wel het leiderschap bemeestert om de partij uit deze crisis te trekken. "Ze mist autoriteit, laat zich wegduwen en schuwt harde beslissingen," klinkt het binnenskamers.
Geloofwaardigheid? Ver zoek.
Oppositie voeren is lastig als je jarenlang zelf mee aan de knoppen hebt gezeten. Iedere aanval op de regering kaatst als een boemerang terug in het gezicht van de liberalen. Klagen ze over subsidies? Dan volgt de herinnering aan de Turteltaks en Tesla-premies. Verwijten ze Arizona een zwakke begroting? Dan herinnert iedereen zich dat Open VLD zelf een financieel rampenbeleid voerde. In de Wetstraat heerst de wet van de geloofwaardigheid, en die zijn de liberalen al lang kwijt. We herinneren ons een Alexander De Croo die van de leugen een handelsmerk maakte. Bovendien werd er intern de ene broeder/zustermoord na de andere gepleegd en werden vetes op de straatstenen uitgevochten. Dus?
Arizona voert het Open VLD-programma uit
Oppositie voeren wordt extra moeilijk als de regering-DWDD – De Wever, De Croo, De Block en co. – eigenlijk gewoon de liberale droomlijst uitvoert. Werkloosheidsuitkeringen beperken in de tijd, de arbeidsmarkt flexibiliseren, begroting saneren: allemaal kernpunten van Open VLD. Alleen heeft Arizona het lef om ze uit te voeren, terwijl de liberalen al jaren blijven steken in halfslachtige beloftes. Hoe verkoop je aan de kiezer dat ze voor jou moeten stemmen als je politieke concurrent exact doet wat jij altijd hebt beweerd te willen doen?
De gezichten van de toekomst? Of eerder het verleden?
De partij die ooit - naar eigen zeggen - stond voor vernieuwing wordt nu geregeerd door veteranen en oudgedienden. De helft van de federale fractie bestaat uit ex-ministers, en de Vlaamse fractie is een samenraapsel van oud-voorzitters en ondervoorzitters. Vernieuwing blijft een loos begrip in een partij die blijft teren op figuren uit het verleden. In een politieke wereld waarin gezichten tellen, heeft Open VLD een ernstig probleem: het blijft maar recycleren.
Tweespalt tussen links en rechts
Over één ding lijkt Open VLD het eens: ze willen economisch rechts zijn. Maar daar stopt de consensus. De ene vleugel wil een soort Vlaamse D66 worden, met progressieve standpunten en woke-retoriek. De andere vleugel droomt van een strakker rechts liberaal beleid dat eerder richting de MR en de VVD neigt. Het gevolg? Incoherentie en chaos. De affaire-Musk was daar een perfect voorbeeld van. Sommige liberalen omarmden de miljardair als een vrijheidsicoon, anderen veroordeelden hem als een neoliberale boeman. En Eva De Bleeker? Die verwijderde haar tweet en deed alsof er niets aan de hand was.
Quo vadis, Open VLD?
De vraag is niet of Open VLD een probleem heeft, maar of er nog een uitweg is. De liberalen missen leiderschap, geloofwaardigheid en een duidelijke koers. Het einde van een tijdperk wordt almaar realitischer. Zonder een drastische koerswijziging verzinkt de partij in de irrelevantie.
(foto: Philip Reynaers / Photonews)
