In België verdwijnt de enige overgebleven opleiding tot erkend uurwerkmaker. Voor liefhebbers van het ambacht is dat een bittere pil: wie horloges wil herstellen of maken op professioneel niveau, zal binnenkort nergens meer terechtkunnen voor een erkende opleiding.
Het uurwerkmaken is een van de oudste en meest gespecialiseerde ambachten ter wereld. Toch lijkt het in België met uitsterven bedreigd: de laatste erkende opleiding tot uurwerkmaker wordt geschrapt. Dat nieuws valt zwaar bij liefhebbers van het vak en bij de kleine groep professionals die het ambacht nog actief beoefent.
Geen kandidaten, geen opleiding
De reden voor de schrapping is pragmatisch: te weinig interesse. Jaar na jaar daalt het aantal inschrijvingen, tot het punt waarop de opleiding financieel niet langer haalbaar is. "Het is een prachtig ambacht, maar jongeren kiezen vandaag voor andere richtingen", klinkt het. De concurrentie van goedkope wegwerphorloges en smartphones heeft het beroep de voorbije decennia zwaar onder druk gezet.
Toch zijn er nog steeds mensen die klokken en horloges willen laten herstellen door een vakman. Wie een antiek uurwerk heeft dat kapot gaat, of een familiejuweel wil laten nakijken, zal het steeds moeilijker krijgen om een erkend professional te vinden.
Erfgoed dat dreigt te verdwijnen
Organisaties die ijveren voor het behoud van ambachtelijk erfgoed reageren bezorgd. "Als we nu niets doen, verliezen we de kennis om complexe mechanische uurwerken te herstellen. Die expertise is niet zomaar opnieuw op te bouwen." Ze pleiten voor een samenwerking met horlogemerken of culturele instellingen om het vak levend te houden — al dan niet via een kleinschaliger initiatief buiten het officiële onderwijssysteem.
Of dat haalbaar is, valt nog af te wachten. Voorlopig luidt het verdict: de laatste erkende uurwerkmakersopleiding van België verdwijnt.
