En holebi’s ook!
Katastroof werd in 1977 in Antwerpen opgericht door vier twintigers met de bijnamen Rob de Snob, Jos Smos, Jimmeke’t Slimmeke en Zjuul Krapuul. Hun meest bekende nummers zijn wellicht Ikkekannekik a schaamhaar zien, Zuipen zuipen, Met de wijven niks as last, De Paterkesdans, De man is minderwaardig en Den boom in.
Jos Hermans is de Jos Smos van hierboven. Hoewel heel wat songs van voordien eigenlijk niet meer door de woke-beugel van vandaag kunnen, neemt Jos nog steeds niet (veel) gas terug.
Je zou het misschien niet vermoeden, maar Jos studeerde psychologie – en hij had daar een wel zeer goede reden voor, zo legde hij ons uit. Later ging hij aan de slag als bedrijfspsycholoog bij Stad Antwerpen.
Als psycholoog dacht hij ook veel na over het leven zelve, en de zin ervan. En dan kom je al snel uit bij leven na de dood. Of leven voor de dood, zo je wil. Als regressietherapeut bracht hij heel wat mensen terug naar herinneringen uit vorige levens. Zo maakte hij heel wat écht wel bizarre dingen mee. Dingen waaruit je zou kunnen concluderen dat reïncarnatie wel degelijk bestaat. Voor de dingen die hij in onderstaande video omschrijft, is eigenlijk werkelijk geen enkele andere logische verklaring te vinden. Hij schreef overigens ook een boek over zijn ervaringen als regressietherapeut: ‘Reïncarnatie – Mijn zoektocht naar vorige levens’.
Ondergetekende onderging overigens, uit nieuwsgierigheid, zo’n vijf jaar geleden al eens een regressie bij Jos. Ik was in de negentiende eeuw blijkbaar een pikkendief en een soort van gigolo: het volledige verslag daarvan kan je hier lezen.
Onder alvast een fragment, het volledige interview is exclusief voor onze abonnees:
