Is Trump plots goede vriend van Kim Jong-un?

Trump wil legeroefeningen met Zuid-Korea terugschroeven. Want het is “Ongepast en vijandig tegenover een land (Noord-Korea) dat niet bedreigend en respectvol is.”'

De zelfverklaarde blonde god uit het Witte Huis, alias Donald Trump, blijft verbazen. Hij heeft opnieuw een merkwaardige bocht genomen in zijn Aziëbeleid. 

Omdat hij naar eigen zeggen een “zeer goede relatie” heeft met de Noord-Koreaanse dictator Kim Jong-un, vindt hij gezamenlijke militaire oefeningen met Zuid-Korea plots “ongepast en vijandig”. Seoul is minder onder de indruk en zegt gewoon door te gaan met ‘oefenen'. 

Donald beschouwt internationale veiligheid als een kwestie van persoonlijke vriendschappen. Trump heeft immers een “zeer goede relatie” met de Noord-Koreaanse leider.

Dat is blijkbaar voldoende reden om wat minder met tanks, vliegtuigen en soldaten rond te lopen aan de grens met een regime dat al jaren dreigt, raketten afvuurt en kernwapens ontwikkelt. Die goeie ouwe Kim hoeft zich geen zorgen meer te maken.

Ongepast en duur

Trump noemt de militaire oefeningen dus duur en “ongepast en vijandig” tegenover Noord-Korea, dat volgens hem “niet bedreigend en respectvol” is.

Niet bedreigend?

Laten we het een opmerkelijke omschrijving noemen voor een kernwapenstaat waarvan de gestoorde leider er een gewoonte van heeft gemaakt raketten af te vuren om de internationale gemeenschap eraan te herinneren dat hij bestaat.

Misschien moeten we onze terminologie aanpassen?

Een land dat raketten test, Rusland kanoinnenvlees levert in Oekraïne, kernwapens ontwikkelt en Zuid-Korea al decennialang als vijand beschouwt, is respectvol?

Misschien is Kim tegenwoordig gewoon verkeerd begrepen?

Seoul doet gewoon verder

Zuid-Korea heeft alvast niet gewacht op een nieuwe Trumpiaanse ingeving. Het Zuid-Koreaanse ministerie van Defensie liet weten dat de oefeningen volgens de oorspronkelijke planning zullen doorgaan.

Dat is diplomatiek taalgebruik voor: bedankt voor de suggestie, Donald, maar we wonen hier. Voor Zuid-Korea bevindt de Noord-Koreaanse dreiging zich niet aan de andere kant van een oceaan. Ze zit letterlijk naast de deur. Een eventuele oorlog zou geen theoretische oefening zijn. De hoofdstad Seoul ligt op een spreekwoordelijke steenworp van de zwaarbewapende grens.

En dan is er nog Iran

Alsof het verhaal nog niet vreemd genoeg was, haalde Trump ook Zuid-Korea's houding tegenover Iran erbij.

Volgens Trump vroeg hij de Zuid-Koreaanse president of diens land wilde deelnemen aan Amerikaanse acties rond de “denuclearisatie” van Iran.

Het antwoord zou volgens Trump kort en krachtig zijn geweest:

“Nee, bedankt.”

En een ‘nee’ is een antwoord dat je Donald niet moet geven.

De dictator heeft alvast reden tot lachen

Voor Noord-Korea is dit uiteraard goed nieuws.

Pyongyang heeft de gezamenlijke oefeningen altijd afgeschilderd als een voorbereiding op een invasie. Nu krijgt Kim Jong-un vanuit Washington zelf te horen dat de oefeningen te provocerend zijn.

De propagandamachine van Pyongyang kan de tekst bijna letterlijk overnemen.

En misschien is dat wel het meest bizarre onderdeel van dit verhaal.

Een Amerikaanse president probeert de Noord-Koreaanse leider gerust te stellen door de militaire samenwerking met zijn eigen democratische bondgenoot af te zwakken.

Dat heet tegenwoordig blijkbaar diplomatie.