Advocaat pleit voor vrijspraak ondanks zware feiten.
Nick Bril, sterrenchef van The Jane, riskeert achttien maanden cel en een rijverbod van drie maanden nadat hij met zijn zatte botten over hulpkok Joe Claridge reed. Die verloor bij het incident beide benen en onderging zestien maanden ziekenhuisopname, inclusief amputaties van milt en linkernier. Claridge was tijdens het proces niet aanwezig.
Ondanks de ernst van de feiten vroeg Brils advocaat, Omar Souidi, voluit de vrijspraak voor zijn cliënt. Volgens de verdediging had Bril het ongeval niet kunnen voorkomen, was hij “in shock” en had hij “als eerste de hulpdiensten gebeld”. Alle schuld werd zo van Bril afgewenteld: van de alcoholinname tot de vertraging bij het bellen van de hulpdiensten, alles werd toegeschreven aan externe omstandigheden of onvermijdelijke menselijke fouten.
Schuldverplaatsing en kritiek op hulpverleners
De verdediging ging zelfs zo ver dat zij de spoedarts en andere hulpverleners bekritiseerden. Volgens Souidi hadden ook zij tijd laten liggen voordat ze het slachtoffer overbrachten naar het ziekenhuis, waardoor Bril deels zou zijn “geïnfecteerd” door het falen van anderen. De poging om zo de verantwoordelijkheid te relativeren werd scherp bekritiseerd door het slachtoffer en diens advocaat, Peter De Maeyer, die het betitelde als cynische schuldverplaatsing.
Schijnverantwoording en radicale verdediging
De lijn van de verdediging was consistent: Bril wordt voorgesteld als een slachtoffer van de omstandigheden, van de drankinname van Claridge tot een “onvoorzien obstakel” op de parkeerplaats en een trage telefoon. Zelfs feiten zoals het maken van een foto van het slachtoffer vlak na het ongeval werden gepresenteerd als verantwoord handelen in plaats van bewijs van nalatigheid. Het juridische pleidooi ontkende elk element van dronkenschap en vluchtmisdrijf, ondanks een bloedalcoholgehalte van 1,74 promille bij Bril en duidelijke reconstructies via achteruitrijcamera en sensoren.
Slachtoffer en maatschappelijke boodschap
Sabine Cocquyt, slachtofferbemiddelaar en auteur, noemde het verzoek tot vrijspraak een “verkeerd signaal”. Volgens haar gaat het hier niet om wraak, maar om rechtvaardigheid en erkenning van het leed van het slachtoffer. Het onverantwoordelijk gedrag van Bril en de gevolgen voor Claridge — verlies van beide benen, langdurige ziekenhuisopname en blijvende aanpassingen in huis en gezin — vragen volgens Cocquyt om een duidelijke straf. Een vrijspraak zou bovendien de maatschappelijke boodschap ondermijnen dat dergelijk gedrag onaanvaardbaar is.
Dus?
Het proces tegen Nick Bril toont een defensieve strategie die extreem en agressief te noemen is. Alle verantwoordelijkheid wordt van Bril afgehaald en het slachtoffer, de hulpverleners, de omstandigheden en zelfs externe factoren worden als schuldigen gepresenteerd. Bril wordt in de verdediging voortdurend als slachtoffer van de situatie neergezet, terwijl de ernst van zijn handelen en de gevolgen voor Joe Claridge volledig naar de achtergrond verdwijnen. Die aanpak roept vragen op over de grenzen van een juridische verdediging en over de ethiek van het presenteren van een zwaarbeschadigd slachtoffer als oorzaak van het incident.
De rechtbank in Antwerpen zal op 27 januari uitspraak doen.
