De Lijn schrapt veertig lijnen ondanks protest.
Het Vlaamse openbaar vervoer krijgt opnieuw een stevige klap. Ondanks maanden protest, waarschuwingen en negatieve adviezen vanuit verschillende vervoerregio’s, zet De Lijn haar besparingsplan gewoon door. En dat betekent concreet: minder bussen, minder lijnen en meer lege haltes.
Veertig lijnen verdwijnen, honderden ingrepen
Vanaf juli gaat het mes erin. Zo’n veertig buslijnen verdwijnen volledig, en in totaal worden 282 “maatregelen” doorgevoerd: van geschrapte verbindingen tot aangepaste trajecten.
Welke lijnen exact verdwijnen, wordt pas midden mei duidelijk. Maar voor veel reizigers is de boodschap nu al helder: de bus die altijd “zo komt”, komt straks gewoon niet meer.
“Vraag onze mening dan niet”
Binnen de vervoerregio’s klinkt de frustratie bijzonder scherp. Die raden moesten nochtans mee waken over de zogenoemde basisbereikbaarheid, maar hun adviezen werden grotendeels genegeerd.
De kritiek is ongezouten: inspraak die niet gevolgd wordt, voelt als schijnparticipatie. Of kort gezegd: waarom advies vragen als de beslissing al vastligt?
De Lijn: “We kiezen de minst pijnlijke sneden”
Bij De Lijn zelf klinkt een ander verhaal. Volgens de vervoersmaatschappij zijn vooral lijnen met weinig reizigers of dubbele routes onder de loep genomen. De logica is klassiek besparingsbeleid: snijden waar het het minst pijn lijkt te doen.
Maar “minst pijn” blijft relatief als het over openbaar vervoer gaat. Voor wie afhankelijk is van die ene buslijn, betekent schrappen gewoon: geen alternatief meer.
Politieke druk en voldongen feiten
Ook op politiek niveau was de boodschap duidelijk: besparen moet, en snel. Het budget moest tegen 1 juli in balans zijn, anders dreigden nog zwaardere ingrepen.
Binnen dat kader wordt het plan nu uitgevoerd zoals het op tafel lag. Met andere woorden: overleg was er, maar de marge voor echte bijsturing bleek beperkt.
“De tering naar de nering”
In de discussie klinkt ondertussen een bekende Vlaamse klassieker: besparen betekent keuzes maken. En die keuzes vallen zelden in het voordeel van extra dienstverlening.
Zelfs waar eerst stevig protest was tegen de plannen, groeit nu het besef dat het geld niet onbeperkt is. Maar tegelijk blijft de kritiek: besparen kan ook anders, en vooral minder bot.
Reizigers betalen de prijs
Voor de gebruiker verandert er vooral één ding: minder zekerheid. Vanaf midden mei kunnen reizigers via de routeplanner zien welke lijnen verdwijnen of wijzigen.
Tot dan blijft het gissen. Daarna wordt het simpel: meer planning, minder spontaniteit.
Of zoals het in de praktijk zal klinken aan de halte:
busje komt zo… maar alleen niet meer overal.
(Foto: Bert Van Den Broucke/ /Photo News)
