Vijf jaar na de eerste lockdowns meldt topviroloog Steven Van Gucht in HLN dat het coronavirus “een onvoorspelbaar beestje” blijft. Juist ja, datzelfde virus waarvan men in 2020 tot op de komma wist hoe het zich zou gedragen, hoe lang we binnen moesten blijven, en hoeveel mensen er tegelijk op intensieve zouden belanden. Plots blijkt dus dat al die grafieken, modellen en “flatten the curve”-presentaties niet meer waren dan… tja, nattevingerwerk met een PowerPoint.
Herinnert je jezelf nog maart 2020? De virologen op prime time die met een geruststellende grijns en een reeks dramatische curves exact wisten hoe de toekomst eruitzag. De boodschap: “Als we nu niet ingrijpen, liggen binnen twee weken alle intensieve bedden vol, sterven er honderdduizenden mensen, en raak je besmet zodra je de voordeur openzet. Blijft in uw kot!”
Fast forward naar september 2025, en dezelfde topviroloog verklaart doodleuk dat corona “onvoorspelbaar blijft, omdat we het virus nog niet zo lang kennen.” Dat is een beetje zoals een chef-kok die na vijf jaar koken toegeeft dat hij nog steeds niet weet hoe een oven werkt.
De cijfers waar de wereld destijds voor op slot ging? Intussen herleid tot een voetnoot. De voorspelde megagolf waarbij 80 procent van de bevolking in één ruk besmet zou raken? Niet gekomen. De overschrijding van de capaciteit op intensieve met een factor 30? Nooit gezien. De maximumcapaciteit in België werd zelfs nooit overschreden, tenzij je de talkshowtafels meetelt, waar virologen elkaar verdrongen om te waarschuwen voor “de tweede golf, de derde golf, de tsunami, het beest met zeven koppen”.
Het mooiste: nog vóór de strengste maatregelen in 2020 van kracht werden, zat het virus al in een dalende lijn. Maar dat belette niemand om cafés, sportscholen en grootmoeders koffietafel dicht te timmeren. Alles op basis van modellen die vandaag dezelfde waarde blijken te hebben als een weerbericht van Jommeke.
En nu? Nu krijgen we opnieuw een herfstupdate: een XFG-variant die “niet gevaarlijker is, maar wel rondgaat”, en de aanbeveling om nog eens een prik te halen natuurlijk, bij de apotheker, naast de shampoo. Dat mag zelfs tegelijk met de griepprik, want waarom kiezen tussen twee prikdagen als je er ook gewoon twee tegelijk kan laten zetten?
De ironie kan moeilijk groter. Eerst jarenlang doen alsof het virus een boek is waarvan zij het plot kennen, om dan in 2025 te besluiten dat het eigenlijk meer op een losgeslagen kat lijkt. Een kat die je wel kan proberen binnen te houden, maar die uiteindelijk toch door het kattenluik ontsnapt, mét of zonder mondmasker.
