Toen Tish Hyman besloot te gaan trainen bij Gold’s Gym Beverly Center, dacht ze gewoon haar sessie af te werken… niet dat ze even later zelf op straat belandde.
Volgens haar zag ze namelijk iets in de vrouwenkleedkamer wat haar volledig uit balans bracht. Laten we zeggen, een transvrouw die nog niet volledig getransgenderd was met bijhorende klokkenspel.
En toen ze klacht indiende, werd haar lidmaatschap geschrapt.
In haar video’s en social posts vertelt Hyman dat meerdere vrouwen zich al eerder hadden gemeld over diezelfde persoon: “Hij kwam in onze kleedkamer, keek ons aan, schreeuwde dingen.”
Toen ze er deze keer eerlijk en luid over sprak, vond de sportschool het blijkbaar gepast om juist haar uit de deur te zetten. Ze voelde zich schuldig en boos tegelijk: “Ik ben de vrouw die naakt in een kleedkamer stond, terwijl een vent mij stond aan te staren en ik word eruit gezet!?”
Deze zaak raakt een gevoelige snaar, hoe combineer je inclusiviteit in openbare ruimtes met de nood aan privacy en veiligheid voor vrouwen?
Hyman roept op tot actie, maak sportscholen “veilig voor ons” of we gaan elders heen. Voor veel vrouwen geldt, als je je bloot voelt in een kleedkamer, is het geen overdrijven om te eisen dat de situatie duidelijk geregeld is.
En als jouw klacht dan leidt tot je eigen verwijdering, dan is er iets fundamenteel mis.
Kortom, er zijn genoeg dikke lullen in de fitness. Laat ze aub uit de vrouwenkleedkamers.
