Een affaire beginnen is blijkbaar niet zo moeilijk. Een affaire veertien jaar verborgen houden voor je echtgenoot, terwijl je samen twee kinderen hebt, is een ander paar mouwen. Een vrouw die zichzelf Caroline noemt, beweert dat kunstje sinds 2011 klaar te spelen. En romantisch klinkt haar geheime liefdesleven ondertussen niet meer. Eerder alsof ze de logistiek van een middelgrote drugsbende organiseert.
Caroline deed haar verhaal aan The Sun. Ze is getrouwd, heeft twee kinderen en ontmoette in 2011 tijdens een werkconferentie een man die ze Dan noemt. Ook Dan is getrouwd.
Er was aantrekkingskracht, van het ene kwam het andere en inmiddels zijn we veertien jaar verder. Caroline noemt Dan zelfs haar ‘soulmate’ en de twee zien elkaar gemiddeld eens om de tien dagen.
Dat is dus geen uitschuivertje meer na de kerstborrel op kantoor. Dan hoort onderhand gewoon bij haar abonnementen. En toch zou haar echtgenoot nog altijd van niets weten. Hoe krijg je zoiets voor elkaar? Wel, Caroline heeft regels. Veel regels.
Volgens Caroline gaan affaires vooral fout wanneer mensen impulsief worden. Even onverwacht afspreken, een glas te veel drinken, een berichtje sturen op het verkeerde moment: voor je het weet staat je wederhelft met je telefoon in de hand te vragen wie ‘Garage Danny’ is en waarom die om kwart over elf 's avonds schrijft dat hij je lichaam mist. Dus pakt Caroline het professioneler aan.
Locatie-apps? Uit. Hoe minder je smartphone thuis kan vertellen waar je werkelijk uithangt, hoe beter.
Andere mensen inlichten? Liefst niemand. Hoogstens één vertrouwenspersoon mag volgens haar weten wat er speelt. Niet onlogisch: een geheim dat zeven mensen kennen heet doorgaans gewoon een nieuwtje.
Ook alcohol is tijdens haar afspraakjes uit den boze. Caroline drinkt frisdrank omdat ze helder wil blijven en geen domme fouten wil maken. Veertien jaar een minnaar en zelfs geen glas wijn erbij. Op een bepaald moment begin je je af te vragen voor wie de straf eigenlijk bedoeld is.
Een andere belangrijke regel: verander thuis vooral niets. Niet plots beginnen luisteren naar jazz omdat Dan jazzfan is. Niet uit het niets gaan joggen terwijl je de voorbije vijftien jaar alleen hebt gelopen wanneer de frituur bijna sloot. En wellicht ook niet op dinsdagavond thuiskomen met nieuwe lingerie en zeggen dat je “gewoon eens iets voor mezelf wilde doen”. Nieuwe gewoontes kunnen argwaan wekken.
Caroline probeert bovendien vooraf te bedenken welke vragen haar echtgenoot zou kunnen stellen en zorgt dat ze een verklaring klaar heeft. Dat begint stilaan minder op een affaire te lijken en meer op de voorbereiding van een parlementaire onderzoekscommissie.
Tegelijk houdt ze haar planning thuis bewust vaag. Want hoe gedetailleerder je liegt, hoe meer details je achteraf moet onthouden. 12 maart 2017: zogezegd bij Karen. Karen had toen zogezegd relatieproblemen. Niet verwarren met 8 juni 2019, toen Karen zogezegd jarig was. Wij zouden het geen week volhouden.
Caroline heeft nog een opmerkelijke veiligheidsmaatregel: als je dan toch vreemdgaat, doe het volgens haar met iemand die zelf ook getrouwd is. Niet bijzonder fraai tegenover de twee mensen die thuis zitten, maar vanuit puur clandestien management is dat wel logisch natuurlijk. Beide minnaars hebben dan ongeveer evenveel belang bij geheimhouding. Niemand staat na drie maanden huilend voor de voordeur met een bos bloemen: “KIES VOOR MIJ, CAROLINE!” Tenminste, dat is de theorie.
En ook de frequentie wordt streng bewaakt. Caroline en Dan zien elkaar ongeveer één keer per tien dagen. Meer afspraakjes betekenen meer kansen om fouten te maken en dus meer kans om tegen de lamp te lopen. Romantiek met ingebouwde risicospreiding.
Het opvallendste is misschien dat Caroline aanvankelijk dacht dat het probleem zichzelf wel zou oplossen. Het schuldgevoel zou te groot worden, de verliefdheid zou verdwijnen of de affaire zou vanzelf uitdoven. Niets daarvan. Veertien jaar later is Dan er nog altijd. Caroline zegt van hem te houden en is niet van plan de relatie stop te zetten.
En daarmee komen we toch bij het iets minder grappige gedeelte. Want je kunt haar acht regels presenteren als een ingenieuze manier om jarenlang een affaire geheim te houden. Je kunt ze ook samenvatten in één veel eenvoudigere vaststelling: Caroline heeft van liegen tegen haar echtgenoot inmiddels een administratief proces gemaakt. Locatie uit. Agenda vaag. Alibi klaar. Gedrag controleren. Niet drinken. Niet te vaak afspreken. Zo weinig mogelijk mensen inlichten.
Daarmee heeft ze haar huwelijk misschien al veertien jaar voor ontdekking behoed. Of Dan werkelijk haar soulmate is, weten we niet. Maar qua projectmanagement vormen die twee alvast een droomteam.
