Een Mercedes E-Klasse Break is normaal gesproken de auto waarmee je naar een vergadering van de raad van bestuur rijdt. Geef hem echter aan de mensen van AMG en plots heb je een gezinsbreak waarmee je in 3,9 seconden naar 100 km/u knalt. De nieuwe Mercedes-AMG E53 heeft 585 pk, kan bijna 100 kilometer elektrisch rijden en biedt plaats voor het hele gezin. Klinkt als de perfecte alleskunner. Alleen bleef er na een week rijden één vraag knagen: is dit nog wel een échte AMG?
De eerste indruk
Laat ons beginnen met iets waar weinig discussie over mogelijk is: de E53 is een knappe verschijning. Een E-Klasse Break blijft natuurlijk een E-Klasse Break. Verwacht dus geen gigantische spoiler achterop waarmee je op zondagochtend rechtstreeks naar de Nürburgring lijkt te vertrekken. AMG heeft het gelukkig subtieler aangepakt.
Vooraan krijg je een grotere en agressievere grille, de bumpers werden steviger aangezet en achteraan maken een diffuser en vier uitlaten duidelijk dat dit niet de dieselbreak van de plaatselijke boekhouder is. Het knappe is dat hij daarbij niet overdreven hard probeert.
Wie iets van auto's kent, ziet onmiddellijk dat er iets bijzonders staat. Wie niets van auto's kent, ziet gewoon een mooie Mercedes-break. En eigenlijk past dat perfect bij het karakter van deze E53.
Binnenin krijg je dan weer Mercedes zoals Mercedes het hoort te doen. De sportstoelen zitten uitstekend, de gebruikte materialen voelen degelijk aan en de digitale schermen reageren snel en zien er indrukwekkend uit.
Er is alleen één ding waar ondergetekende zich bij moderne Mercedessen aan blijft ergeren: die haptische knopjes op het stuur. Mercedes, als jullie dit lezen: gewone knoppen waren prima.
Je wilt tijdens het rijden gewoon het volume een tikje hoger zetten en voor je het weet zit je in een menu waarvan je tot vijf seconden eerder niet eens wist dat het bestond. Technologische vooruitgang is prachtig, maar soms was een knop gewoon een verdomd goeie uitvinding.
Mercedes-Benz
Onder de koets
Hier wordt het interessant. AMG heeft de afgelopen jaren namelijk ontdekt dat zijn klanten behoorlijk gehecht zijn aan cilinders. De C63 is daar misschien wel het pijnlijkste voorbeeld van. Technisch is die viercilinder plug-inhybride indrukwekkend en traag kun je hem bezwaarlijk noemen, maar veel AMG-liefhebbers kregen het concept moeilijk doorgeslikt.
Bij deze E53 hebben ze in Affalterbach gelukkig een andere afslag genomen. Een V8 krijg je ook hier niet meer. Onder de motorkap ligt wel een 3,0-liter zescilinder-in-lijn, gekoppeld aan een elektromotor. Samen zijn die goed voor 585 pk.
En daarmee gaat het plots bijzonder hard. Van 0 naar 100 km/u duurt slechts 3,9 seconden. Voor alle duidelijkheid: we hebben het nog altijd over een grote E-Klasse Break waarin je op zaterdagmiddag zonder problemen de wekelijkse boodschappen en een paar kinderen kunt kieperen.
Tegelijk is dit een plug-inhybride met een behoorlijk forse batterij. Met een volle accu kun je in ideale omstandigheden bijna 100 kilometer volledig elektrisch afleggen. Dat levert een ietwat schizofrene Mercedes op. 's Morgens kun je geruisloos en elektrisch naar kantoor rijden alsof je persoonlijk verantwoordelijk bent voor het halen van de Europese klimaatdoelstellingen. 's Avonds kun je met 585 pk de voorhof van de buurman omploegen.
Voor ieder wat wils.
Het rijden
En precies hier zit voor mij zowel de grootste kwaliteit als het grootste vraagteken van de E53. Deze Mercedes kan ontzettend veel. Op de snelweg is hij comfortabel, stil en bijzonder aangenaam. Ook wanneer je een sportievere rijmodus selecteert, verandert hij niet plots in een stuiterende plank. Je kunt er probleemloos honderden kilometers mee afleggen zonder achteraf een kinesist te moeten bellen.
Druk het gaspedaal stevig in en zijn andere persoonlijkheid komt boven. De E53 schiet dan vooruit alsof iemand plots de aarde onder hem naar achteren trekt. De zescilinder klinkt daarbij behoorlijk lekker, al helpt Mercedes het geluid via de luidsprekers een handje. En daar blijf ik moeite mee hebben. Ik weet dat zowat iedere constructeur het tegenwoordig doet, maar als ik nep motorgeluid wil horen, zet ik thuis de PlayStation wel aan.
Er is bovendien nog een ander gevolg van al die techniek. Deze break weegt ongeveer 2,3 ton. Dat is ongeveer het gewicht van een volwassen neushoorn. En heb je ooit een neushoorn elegant een opeenvolging van scherpe bochten zien aanvallen?
Mercedes doet uiteraard alles om die massa te verbergen. Onder meer vierwielsturing helpt daarbij en tijdens normaal en zelfs stevig rijden lukt dat verrassend goed. De E53 voelt veel beweeglijker aan dan zijn gewicht doet vermoeden. Maar wanneer je echt begint door te duwen en de bochten elkaar snel opvolgen, voel je uiteindelijk toch hoeveel auto je bij je hebt. Daar verloor ik een klein beetje van het vertrouwen dat ik in een AMG zoek.
Dat klinkt misschien streng. Maar dit is een AMG, en dan ligt de lat nu eenmaal hoger. Ik wil in zo'n auto het gevoel krijgen dat bestuurder en machine één geheel worden. Dat hij bijna weet wat je van plan bent voordat je het zelf bedacht hebt. Dat laatste beetje magie miste ik hier af en toe.
De prijs
De Mercedes-AMG E53 Break moet minstens 119.790 euro kosten. Wie liever een berline wil: die kost een slordige 2.000 euro minder.
En die prijs wordt belangrijk voor het oordeel, want de E53 bevindt zich in een bijzonder segment. Dit is niet zomaar een snelle E-Klasse met een paar extra pk's. Je koopt een bijzonder complexe plug-inhybride performancebreak die tegelijkertijd elektrische woon-werkauto, luxewagen, gezinsbreak en sportwagen probeert te zijn. En dat lukt hem verbazingwekkend goed.
Alleen komt daardoor onvermijdelijk de vergelijking met andere supersnelle breaks op tafel. En vooral met de BMW M5 Touring — door ons liefdevol Dikke Bertha genoemd — die tijdens mijn test simpelweg meer als een bijzondere performancewagen aanvoelde.
Ons verdict
Is de Mercedes-AMG E53 Break een slechte auto? Absoluut niet. Integendeel. Dit is waarschijnlijk een van de meest complete snelle gezinsbreaks die je vandaag kunt kopen. Hij is luxueus en comfortabel genoeg om er iedere dag mee naar kantoor te rijden, praktisch genoeg voor een gezin, kan een groot deel van het dagelijkse verkeer elektrisch afleggen en beschikt ondertussen over 585 paarden voor wanneer je plots ontdekt dat de frituur over vier minuten sluit en je toch nog een kleintje met mayonaise en een curryworst wil. Dat is een indrukwekkend pakket.
En toch stapten we na de testperiode uit met een ietwat vreemd gevoel. We hadden het gevoel dat we een héél snelle, héél goeie Mercedes hadden gereden. Maar niet dat we zojuist een échte AMG hadden meegemaakt.
Misschien is dat simpelweg de prijs die je betaalt voor zoveel veelzijdigheid. De E53 probeert werkelijk alles goed te kunnen en slaagt daar voor een groot stuk ook in. Maar auto's met een uitgesprokener sportief karakter — zoals de BMW M5 Touring — voelen daardoor nét wat specialer wanneer je ze de sporen geeft.
Zoek je de perfecte combinatie van luxe, comfort, praktische bruikbaarheid en absurde snelheid, dan is deze E53 bijzonder moeilijk af te schieten. Maar zoek je het scherpste mes uit de sportbreaklade? Een auto die iedere bocht behandelt alsof hij ruzie heeft met het asfalt? Dan is deze Mercedes-AMG E53 misschien nét iets te veel Mercedes en iets te weinig AMG.
