In 2019 stond het toen zopas zelfstandig geworden Cupra op de IAA in Frankfurt met een studiemodel: de Tavascan. Inmiddels zijn we heel wat jaren later en is die Tavascan een productiemodel. Boordevol Spaanse peper, aldus Cupra zelf. Nu, wij lusten die Cupra-peper wel. De Formentor waarmee we bijvoorbeeld naar Italië reden vorig jaar: ultieme pretmachine. Enfin, wij waren nu dus een weekje onderweg met een Tavascan VZ.
De eerste indruk
We beginnen bij het begin: onderhuids is de Tavascan (VZ) gewoon een Volkswagen ID.5 (GTX) of een Skoda Enyaq (RS). Maar ze hebben wel heel hard hun best gedaan om de Tavascan een eigen snoet te geven.
De fraai gevormde koplampen, met herkenbare driehoeken in, geven hem een bijzonder alerte look. Het Cupra-logo op de, euh, motorkap is verlicht. Ook het logo achteraan is overigens verlicht. En over lichten gesproken: je vindt op de carrosserie nergens de typebenaming ‘Tavascan’: die staat discreet in de achterlichten genoteerd. Voor de rest zijn er Cupra-gewijs overal bronskleurige accenten te vinden, tot in de velgen.
Ook aan de binnenkant is de Tavascan bijzonder onderscheidend. Het dashboard is bijzonder gevormd en ook hier heel wat bronskleurig plastiek. Een ‘spine’ zoals ze het bij Cupra noemen, komt als het ware uit de middenconsole, om vervolgens links en rechts verder te lopen over het dashboard. Niet functioneel, wel fraai en leuk gevonden.
Verder is er ook binnenin een spel met licht. Heel veel sfeerverlichting, met als ‘specialleke’ tientallen miniscule Cupra-logo’s in de deuren die oplichten. Kortom: ook binnenin oogt de Tavascan puur ‘rijplezier’ met een sportieve en zelfs ietwat ‘premium’ uitstraling.
Onder de koets
De minst krachtige Tavascan heeft één elektromotor die de achterwielen aandrijft. Die produceert 286 pk en 545 Nm koppel. Daarmee snelt de wagen in 6,8 tellen naar de honderd en haalt-ie een top van 180 km/u.
De VZ, de versie waarmee wij een week rondtoerden, heeft twee elektromotoren die de vier wielen aandrijven. Samen produceren zij 340 pk en 679 Nm aan koppel: genoeg voor de nul naar honderd-sprint te doen in 5,5 seconden. Ook hier is de top 180 km/u.
De accu is in alle versies dezelfde: eentje met een inhoud van 77 kWh netto. Snelladen kan aan maximum 135 kW per uur. De minst straffe versie geraakt theoretisch 557 kilometer ver met een volle batterij, de VZ haalt (theoretisch) exact vijftig kilometer minder.
Het rijden
Dat zijn looks én cijfers die veelbelovend zijn, maar geeft de Tavascan ook het puur en onversneden rijplezier wat Cupra voorspiegelt én wat we bij andere Cupra’s reeds mochten ondervinden?
Net als bij andere Cupra’s die we reden, zijn er op het stuur twee knoppen voor de rijmodi. De linkse loopt doorheen alle modussen, van comfortabel tot zelfs offroad. De rechtse is een shortcut naar de dynamische Cupra-modus. De eerste dag reden we enkel in comfortmodus. We hadden nog redelijk wat kilometers te malen en we hadden geen zin om aan laadpaalkleven te doen die dag. In de ‘comfort’ rijdt de Tavascan eigenlijk als een… ID.5. Een Volkswagen, een allemansvriend: niet comfortabel, niet dynamisch, gewoon ergens daar tussenin. Opvallend is dat het rempedaal een bijzonder grote slag heeft: je kunt het tot aan de vloer intrappen. Ons stroomverbruik gedurende die dag – met ideale weersomstandigheden en op het gemakje rijden, van file naar file zo’n beetje – kwam uit op gemiddeld 16,8 kWh per honderd kilometer. In de praktijk zouden we dus 450 kilometer ver geraken met een volle batterij.
Andere dagen hebben we wel af en toe gereden in de Cupra-modus. De respons op het stroompedaal is dan wel bijzonder gretig. Hypernerveus, zelfs. Wellicht hebben ze dat zo afgesteld, om de Tavascan VZ sneller te laten voelen dan-ie in werkelijkheid is.
Ook het onderstel wordt wat stugger in Cupra-modus, zonder echt oncomfortabel te worden: het blijft allemaal een beetje afstandelijk. Zeker voor een auto die de sportiefste van de VW-klas wil zijn. We snappen wel dat het bij een elektrische auto, met zware batterijen, moeilijker is om een onderstel echt dynamisch en communicatief te tweaken zonder dat de auto een stuiterbal wordt. Maar anderzijds zijn er toch merken die daar goed in slagen. We denken hierbij aan Ford en BMW.
Misschien waren onze verwachtingen een beetje te hoog gespannen. De Cupra’s waarmee we voordien al mochten rijden, waren bolides die smeekten om bij hun nekvel gegrepen te worden en van bocht naar bocht gesmeten. De Tavascan heeft echter niet dat speelse karakter. En als je ‘m toch uitdaagt, dan kom je er al snel achter dat de neus vrij snel – voor een ‘dynamische’ auto toch – in onderstuur-modus gaat en dat de remmen aan uithoudingsvermogen missen: voor het ingaan van snelle bocht vier zit je qua gevoel eerder op een spons te trappen.
De prijs
Een Tavascan neem je mee naar huis voor minstens 54.235 euro. De VZ moet minstens 71.515 euro kosten. Of toch op het moment van schrijven, want momenteel loopt blijkbaar een actie: normaliter is de catalogusprijs voor die laatste 76.515 euro. De prijszetting van Cupra is dan ook redelijk ‘premium’.
Ons verdict
De Cupra Tavascan VZ ziet eruit alsof hij je van de sokken zal blazen en je daarna nog een klap om de oren geeft, maar wie hem écht op z’n staart trapt, merkt al snel dat hij liever paradeert dan provoceert. De looks zijn 100 procent Cupra: scherp, brutaal en verleidelijk. Maar het rijgevoel blijft wat op afstand.
Begrijp ons niet verkeerd: dit is een capabele, comfortabele en behoorlijk performante EV. Maar wie, zoals wij, een Formentor VZ-flashback verwacht, zal ontdekken dat de Tavascan minder temperamentvol is dan z’n testosteronrijke uiterlijk doet vermoeden.
Kortom: als je op zoek bent naar een vlotte, elektrische SUV die er stoer en apart uitziet en die behoorlijk premium is qua afwerking, dan is de Tavascan zeker het overwegen waard. Maar als je daarnaast ook hunkert naar pure emotie en rijbeleving, dan laat hij je mogelijks een beetje op je honger zitten.
