De BMW M5 is terug, maar dit keer doen ze bij BMW alsof ze stiekem iets mispeuterd hebben. De M5 zit namelijk plots aan de stekker: ja, de über-supersedan van het merk dat jarenlang riep dat echte pk’s op benzine lopen. En natuurlijk zorgt dat voor controverse, verontwaardigde puristen en mensen die spontaan beginnen hyperventileren wanneer iemand ‘hybride’ en ‘M’ in dezelfde zin gebruikt. Maar goed, dat is de theorie van de puristen. Hoe zit het met de praktijk? Wij mochten de nieuwe M5 een week lang claimen als ons eigen scheurijzer-slash-slagschip, en dit is wat we ervan vonden.
De eerste indruk
Eén ding is zeker: subtiel is hij niet. De nieuwe M5 ziet eruit alsof hij elke ochtend als ontbijt drie Duitsers van een ander premium-merk verslindt. De lichtblokken bleven herkenbaar BMW en de grille is níet gegroeid tot het formaat van een familiebarbecue. Maar verder is alles meer. Veel meer.
De bumpers zijn agressiever dan ooit, de diffuser achteraan lijkt rechtstreeks uit een straaljager geroofd, en de wielkasten zijn zo ver uitgeklopt dat je misschien zou gaan denken dat een huistuner aan het ‘rollen’ is geweest. Voor wie dat nog niet genoeg is: dak, spiegelkappen en spoiler kunnen in koolstofvezel, zodat iedereen zeker weet dat je niet de diesel van de fleetmanager rijdt.
Kortom: dit is een M5 waar je op de parking niet naast kunt kijken. De tint van ons testexemplaar, Individual Frozen Deep Grey en een optie van 4.150 euro, geeft hem helemaal een dikke look.
Onder de koets
Onder die gespierde carrosserie schuilt een geheim wapenarsenaal waar het Pentagon jaloers op zou zijn. De vertrouwde 4.4-liter V8 met twee turbo’s is terug, maar levert nu ‘slechts’ 585 pk: een klein offer, want BMW heeft er een elektromotor tegenaan gekwakt die nog eens 197 pk en 450 Nm toevoegt. Samen zijn ze goed voor: 727 pk en 1.000 Nm op de vier wielen. Of enkel op de achterwielen, voor wie de xDrive durft uit te schakelen.
De elektromotor zit namelijk in de achttraps automaat zodat hij zowel de achter- als vierwielaandrijving kan voeden. De batterij is met 18,6 kWh verrassend groot voor een M-model en geeft, althans volgens BMW, tot 69 kilometer elektrisch bereik. In de realiteit? Een goeie 60 km als je braaf bent, al is de kans bijzonder klein dat iemand met een M5 ooit braaf gaat zijn.
Het rijden
We zullen beginnen met de cijfers. Die zijn absurd: 0-100 km/u in 3,5 seconden, 0-200 km/u in 10,9 seconden en een topsnelheid tot 305 km/u met M Driver’s Package. Zonder die laatste optie, is het bij 250 km/u ‘al’ gedaan met accelereren. En toch… is hij niet sneller dan de vorige M5 op de sprint. De boosdoener? Een gewicht van 2.510 kilo. Jawel. Een M5 die meer weegt dan een Range Rover.
En dat is iets waar we ons vooroordeel al over klaar hadden. Zo’n zware sportsedan? Een tank op wielen, ja! Iets waar je nog net geen vrachtwagenrijbewijs voor nodig hebt. We noemden ‘m bij voorbaat al Dikke Bertha.
In de praktijk blijkt de nieuwe M5 echter een enorm veelzijdige auto. In de hybride-modus kiest hij zelf of hij op elektriciteit, aardsap of beiden rijdt. De instellingen staan dan allemaal op comfortabel (al kan je die wel manueel aanpassen) en dan lijkt het wel alsof je met een bijzonder comfortabele en vinnige limousine rijdt. Maar als je ‘m in zijn ‘sport’ pleurt en de aandrijving in ‘dynamic’, dan gaat het duiveltje uit het doosje. Die moesten we ergens gaan uittesten waar we er de ruimte voor hadden…
… Waarom op 11 november, een feestdag, eens geen middeleeuwse burcht gaan bezoeken in Duitsland? We vonden er eentje op Google Maps waar we genoeg ‘Autobahn’ voor moesten doen, én een kronkelende bergweg er naartoe. Beter konden we niet vinden, toch?
Na nog geen driehonderd kilometer gereden te hebben, moesten we al gaan tanken. De boordcomputer stond op een gemiddeld verbruik van een slordige twaalf liter. Tiens, zo’n dikke bak, zou daar een kabouternaftbak in zitten? Dat dachten we: we waren daags tevoren bij BMW Belux in Bornem namelijk nog maar amper vertrokken, toen we het benzinepeil al zagen zakken. Verkeerd gedacht: net geen 54 liter Super98 paste er in de tank. Twaalf liter per honderd kilometer? Achttien liter ja! Dorstige Bertha! En dan die boordcomputer, zo liegen! Huichel-Duits!
Maar goed. Op de Autobah, is de nieuwe M5 een gedroomde reiswagen. En de sprint van pakweg 120 naar 220 km/u is geklaard nog voor je het woord ‘zuipschuit’ kunt spellen. En wat dat gewicht betreft… op die bochtige bergwegen moet je al héél sportief rijden, wil je dat gewicht naar buiten voelen drukken. We hebben het al eens gezegd en we zeggen het nog eens: bij BMW weten ze wel hoe ze goede onderstellen moeten maken, die het gewicht op wonderbaarlijke wijze weten te verstoppen.
Nog sneller de bocht om, kan je wanneer je de xDrive uitschakelt en alle 727 de pk’s enkel naar de achterwielen stuurt: dan gaat de neus zo richting binnenkant bocht. Al moet je dan wel heel goed weten wat je doet, of je hebt ook 727 kansen om de vangrail te kussen. Met de xDrive uit hebben de elektronische nanny’s het namelijk ook niet meer helemaal in de hand. Dolle Bertha dus, jawel!
Dan nog iets over dat verbruik. Enkele dagen later moesten we alweer gaan tanken. Ook ditmaal stond de boordcomputer op een gemiddeld verbruik van (afgerond) twaalf liter. Maar we hadden er nu wel wat meer kilometers mee afgelegd: de boordcomputer was correct tot na de komma. Enige verklaring: die deugniet bij BMW BeLux had wel gezégd dat hij de benzinetank helemaal gevuld had, maar het niet gedààn.
Maar goed, als je weet dat we ‘m gedurende onze testweek hebben gebruikt als een mild-hybride in de plaats van als een plug-in (en dus nooit gestekkerd hebben, maar de batterij weer lieten bijladen door de dikke V8) én we niet bepaald als een bomma gereden hebben, dan valt die 12 liter per 100 kilometer nog wel mee.
De prijs
Een klein detail dat je misschien lichtjes gaat doen zweten: 148.500 voor de sedan. Voor de Touring — jawel, de M5 is terug als break — mag je 151.600 euro neertellen.
Het is veel geld, maar in deze categorie zijn dat nu eenmaal de ticketprijzen. Een Audi RS 6 kost quasi hetzelfde, maar deze M5 gooit er wél een technologische explosie bovenop én plug-in fiscaalvriendelijkheid.
Ons verdict
Is dit nog een échte M5? Absoluut. En tegelijk: nee, niet helemaal. Enerzijds is het nog steeds dé ultieme wolf in schaapsvacht. Pardon, maatpak. Comfortabel, luxueus, elektrisch wanneer je dat wil en dan, met één druk op de M-knop, verandert hij in een straaljager op vier wielen. De brutaliteit, het geweld, de absurditeit: allemaal puur M.
Maar anderzijds is hij zó krachtig, zó zwaar, zó ongelooflijk snel dat je op de openbare weg voortdurend het gevoel hebt dat je ofwel 90% van zijn potentieel niet gebruikt, ofwel binnen de vier seconden je rijbewijs kwijt bent en de verzekeraar je foto aan de muur hangt als waarschuwing.
De nieuwe M5 is briljant, indrukwekkend en monsterlijk sterk. Maar hij flirt constant met de grens tussen ‘ingenieurswonder’ en ‘misschien zijn we hier net een tikje te ver gegaan’. En dat maakt ‘m, puur qua rijplezier, net iets minder leuk dan zijn voorganger. Maar niettemin bezorgt-ie nog steeds een grote glimlach op je snoet.
Locatie video: parking Asian Shop, Ranst.
