Alfa Romeo is als die ene pizzeria in de stad: telkens wanneer er een nieuw gerecht op de kaart verschijnt, loopt het water je in de mond, maar weet je pas achteraf of je buikpijn zult hebben. Zo ook met de Alfa Romeo Junior Veloce, de eerste volbloed elektrische hothatch van het merk. Nog voor de auto goed en wel voorgesteld was, zat er al drama rond de naam. Oorspronkelijk gedoopt tot ‘Milano’, werd hij binnen een paar dagen herdoopt tot ‘Junior’, omdat Italië niet wilde dat een auto die in Polen gebouwd wordt, de naam van hun hoofdstad draagt. Drama, emoties, een vleugje bureaucratie: heel Alfa in een notendop.
Maar het echte verhaal begint bij de wagen zelf. De Junior is de langverwachte opvolger van de MiTo en Giulietta, en mikt recht op het gat in het segment waar hatchbacks met een sportieve inborst en een vleugje crossover-DNA zich thuis voelen.
De eerste indruk
De Junior is compact: 4,17 meter lang, net iets hoger dan een klassieke hatchback, met wat crossover-allures door zijn bodemspeling en plastic wielkastlijsten. Maar laat je niet misleiden: dit is een auto die in de juiste kleur en op zijn imposante 20-inch velgen een stevig statement maakt.
De voorkant wordt gedomineerd door het grote Alfa-logo in de grille en de afgekapte achterkant heeft niet alleen een futuristisch kantje, maar dient ook een aerodynamisch doel. Het is een ontwerp dat je in foto’s misschien wat doet twijfelen, maar in levenden lijve charmeert. Zoals wel vaker met Alfa: de auto heeft karakter.
Binnenin is het sportieve gevoel minstens even belangrijk. Je krijgt een cockpit met Alcantara-achtige stoffen op dashboard en deuren, stevige Sabelt-sportstoelen en een dun, scherp stuurwiel dat bijna een middelvinger lijkt naar de overgedimensioneerde exemplaren van Duitse concurrenten. Het centrale scherm deelt weliswaar software met andere Stellantis-modellen (denk Peugeot en Opel), maar de afwerking voelt een pak chiquer aan. Op enkele harde plastics na dan.
Onder de koets
De Junior komt in verschillende smaken: een hybride ‘Ibrida’ (136 pk, met voor- of vierwielaandrijving) en een volledig elektrische ‘Elettrica’, met 156 of 280 pk. Het is die laatste, de Junior Veloce, die wij aan de tand voelen.
De auto staat op hetzelfde platform als onder meer de Fiat 600e en Opel Mokka, maar Alfa benadrukt dat ze hun eigen stempel hebben gedrukt. De elektromotor van de Veloce is speciaal voor Alfa ontwikkeld, het onderstel werd verlaagd, en de carrosserie verstevigd. En belangrijk: Alfa monteert als primeur op een voorwielaangedreven EV een Torsen-sperdifferentieel. Dat klinkt technisch, maar het betekent simpel gezegd dat de 280 pk en 345 Nm veel beter op de weg belanden dan je zou verwachten bij een voorwieltrekker.
Het rijden
En dan nu het leukste stuk. De Junior Veloce is niet de snelste EV op papier (0 naar 100 km/u in 5,9 seconden) maar hij voelt levendig, strak en, vooral, érg Alfa.
Dankzij dat sperdifferentieel graaft hij zich moeiteloos vast in het asfalt. Bij het uitaccelereren van bochten blijft hij stabiel en trefzeker, en zelfs als je té enthousiast instuurt, volstaat een kleine lift van het gaspedaal om de neus keurig terug de bocht in te duwen.
Met zijn 1.590 kilo is hij verrassend licht voor een EV in dit segment. Op rotondes en korte bochtenketens komt hij helemaal tot zijn recht: wendbaar, speels en met een remgevoel dat in de ‘Dynamic’-stand overtuigt. Het kunstmatige rijgeluid via de speakers is geen irritant nepmotorgebrom, maar een subtiele ‘zoef’ die je rijervaring juist wat intenser maakt.
De autonomie bedraagt volgens de cijfers 334 kilometer: niet wereldschokkend, maar genoeg voor dagelijks gebruik. Wie het rustiger aanpakt in de 156 pk-versie, kan tot 410 kilometer halen.
Het is echter de autonomie in de praktijk die ons deed beslissen om hem na enkele dagen alweer terug te brengen, in de plaats van er de ganse geplande week mee rond te rijden. Al tijdens onze rit van Stellantis naar onze redactie – 61 kilometer – was er exact 25 procent stroom uit de batterij. Dat betekent: een actieradius in de praktijk van nauwelijks 240 kilometer. Oftewel: als je op een lange rit de batterij liever niet onder de 20 procent rijdt en tot 80 procent weer oplaadt (daarna wordt snelladen traagladen om de batterij te sparen) moet je om de 140 kilometer een snellader zoeken. En aangezien we dat weekend van plan waren om naar het Middeleeuws Festival in Bouillon te trekken, besloten we dat maar met onze eigenste aardsapslurper te doen.
De prijs
De Alfa Romeo Junior start als hybride in België vanaf €28.690 en als elektrische ‘Elettrica’ vanaf €36.765. De Junior Veloce, ons testmodel met 280 pk, staat geprijsd op €45.325.
Dat plaatst hem in het heetst bevochten EV-segment. Concurrenten zijn onder andere de Cupra Born VZ en de Tesla Model 3. De Alfa is iets goedkoper dan de Cupra, maar moet qua laadcapaciteit en actieradius wat inleveren. Toch: hij zet daar karakter, looks en rijplezier tegenover: dingen die je niet in een Excel-lijstje kunt vangen.
Ons verdict
De Alfa Romeo Junior Veloce is geen auto die je puur rationeel kiest. Voor de prijs zijn er EV’s die verder rijden, sneller laden of objectief meer pk’s bieden. Maar wie kiest voor Alfa, kiest nooit voor objectiviteit.
Dit is een auto die emotie en design bovenaan zet, die je doet glimlachen als je ernaar kijkt en die je met plezier een extra rotonde laat meepakken op weg naar huis. Zijn praktische minpunten neem je er dan graag bij. Behalve als je vanuit Zandhoven helemaal naar Bouillon wil, misschien.
Met de Junior Veloce heeft Alfa Romeo bewezen dat elektrificatie hun ziel niet heeft opgeslokt. Integendeel: dit is misschien wel de eerste elektrische auto die je koopt met je hart in plaats van je hoofd.
