Antwerpen had in 1986 al kathedralen, diamanten, cafés en voldoende zelfvertrouwen. Wat de stad nog niet echt had, was een wereldwijde reputatie als modehoofdstad. Daar brachten zes afgestudeerden van de Antwerpse Modeacademie verandering in. Veertig jaar later zijn de ‘Antwerpse Zes’ zowat cultureel erfgoed geworden. Tijd dus voor een grote expo in het MoMu. Opmerkelijk genoeg is het de eerste officiële tentoonstelling die volledig aan het zestal wordt gewijd.
Wie vandaag door Antwerpen wandelt, zou haast denken dat mode er altijd even vanzelfsprekend bij hoorde als de Schelde, de Boerentoren en discussiëren over waar je de beste bolleke krijgt. Maar ergens moet zo'n reputatie natuurlijk beginnen.
In dit geval kunnen we er zelfs een jaartal op plakken: 1986.
Dirk Bikkembergs, Ann Demeulemeester, Walter Van Beirendonck, Dries Van Noten, Dirk Van Saene en Marina Yee hadden allemaal hun opleiding gevolgd aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen. Zes ontwerpers met elk een behoorlijk eigen smoel, maar ook met voldoende lef om samen richting Londen te trekken.
Daar presenteerden ze hun collecties tijdens de British Designer Show.
En plots gebeurde iets wat België internationaal doorgaans alleen voor elkaar kreeg met chocolade, bier en Eddy Merckx: het buitenland begon enthousiast over ons te praten.
De internationale modewereld ontdekte dat uit dat kleine Antwerpen behoorlijk eigenzinnige dingen kwamen. De zes werden internationaal bekend als de Antwerp Six en hun succes gaf meteen ook de reputatie van de Antwerpse modeopleiding een enorme duw.
Belangrijk detail: de Antwerpse Zes waren nooit een soort modegroep die 's ochtends gezamenlijk besliste welke broek de wereld die dag moest aantrekken. Het waren zes afzonderlijke ontwerpers, met verschillende stijlen en carrières.
En die carrières bleken niet bepaald eendagsvliegen.
Dries Van Noten bouwde een modehuis uit dat wereldwijd bekend werd. Ann Demeulemeester werd een internationale naam met haar herkenbare, vaak donkere en poëtische stijl. Walter Van Beirendonck deed ongeveer alles wat je níét verwacht wanneer iemand het woord 'klassiek' gebruikt. Dirk Bikkembergs bracht mode en sport dichter bij elkaar, terwijl ook Dirk Van Saene en Marina Yee ieder hun eigen parcours bleven volgen.
Wat hen verbond, was vooral waar het allemaal begonnen was. Antwerpen.
Eindelijk alle zes onder één dak
En precies daarom pakt het MoMu dit jaar groot uit. De internationale doorbraak is veertig jaar geleden en dat wordt gevierd met ‘De Antwerpse Zes’, een grootschalige tentoonstelling over hun gezamenlijke oorsprong en de zes afzonderlijke carrières die daarop volgden.
Het klinkt bijna vreemd, maar volgens het museum is het de eerste officiële tentoonstelling ooit die volledig aan de zes samen wordt gewijd.
Bezoekers krijgen werk uit verschillende periodes te zien. Van Ann Demeulemeesters lente-zomercollectie van 1990 en werk van Dirk Van Saene uit 1989 tot Walter Van Beirendoncks knotsgekke W.&.L.T.-periode en veel recenter werk van Bikkembergs en Van Noten.
Geen tentoonstelling dus met zes oude paspoppen, een vergeelde foto uit 1986 en vervolgens rechtstreeks naar de museumshop.
Het MoMu wil juist laten zien hoe zes ontwerpers die vanuit dezelfde opleiding vertrokken compleet verschillende richtingen uitgingen én ondertussen de internationale mode mee beïnvloedden.
Zes mensen, één gigantische erfenis
Daar zit uiteindelijk het mooie van het verhaal. Geen van die zes kon in 1986 weten wat hun uitstapje naar Londen veertig jaar later zou betekenen.
Ze maakten niet alleen zichzelf internationaal bekend. In hun kielzog kreeg Antwerpen een modereputatie waar de stad vandaag nog altijd van profiteert. Nieuwe generaties buitenlandse modestudenten kwamen naar de Academie, Antwerpse ontwerpers werden iets om internationaal in de gaten te houden en de stad kreeg er een identiteit bij.
MoMu-directeur Kaat Debo noemt de tentoonstelling dan ook een blik op hun nalatenschap en invloed.
Wij zouden het iets eenvoudiger samenvatten. Zes Antwerpenaren reden veertig jaar geleden met hun kleren naar Londen en kwamen terug met een modestad.
Niet slecht voor een weekendje Engeland.
