"Niet mijn taak om alle Brusselse problemen op te lossen."
Minister van Asiel en Migratie Anneleen Van Bossuyt (N-VA) schrapt nog eens 700 opvangplaatsen in Brussel. Vorige week verdwenen al 300 plaatsen. Tegen september zijn er dus duizend bedden minder.
Volgens de minister is dat perfect verantwoord. Volgens Brussel stevent de hoofdstad af op een sociaal bloedbad.
"Elke euro kan maar één keer worden uitgegeven"
Van Bossuyt maakt geen geheim van haar koers. De federale regering moet miljarden besparen en ook haar departement moet bijdragen.
"Elke euro belastinggeld kan maar één keer worden uitgegeven", klinkt het.
Volgens de N-VA-minister is de asielcrisis stilaan onder controle. De instroom daalt, de wachtlijst met alleenstaande mannelijke asielzoekers is fors kleiner geworden en daardoor kunnen opvangplaatsen verdwijnen.
De zogenoemde Brussels Deal, waarbij Brussel jaarlijks miljoenen ontvangt om opvangplaatsen te voorzien, wordt stap voor stap afgebouwd. Tegen het einde van het jaar wil Van Bossuyt de regeling volledig laten uitdoven.
Brussel spreekt van een sociaal drama
In de hoofdstad klinkt een heel ander verhaal.
Brussels minister van Financiën Dirk De Smedt noemt de beslissing "kortzichtig" en waarschuwt voor een sociaal drama. Volgens hem zijn de opvangplaatsen vandaag nog altijd bezet en dreigen honderden mensen op straat terecht te komen.
Ook Brussels minister Ahmed Laaouej (PS) vreest dat de druk volledig zal verschuiven naar de daklozenopvang, die nu al kreunt onder overbezetting.
Met andere woorden: de federale regering bespaart, maar de rekening dreigt bij Brussel terecht te komen.
Asielchaos of besparingschaos?
Van Bossuyt houdt vol dat haar beleid eindelijk orde schept in wat zij de "asielchaos van de vorige regering" noemt. Volgens haar kan de federale overheid onmogelijk blijven betalen voor problemen die volgens haar veel breder zijn dan alleen asiel.
"Ik kan niet alle Brusselse problemen oplossen met een zak geld", zegt ze.
Dat is een boodschap die perfect past binnen de besparingsfilosofie van Arizona. Minder opvang, minder uitgaven en strengere migratie moeten aantonen dat de regering haar begroting opnieuw onder controle krijgt.
De rekening blijft dezelfde
De vraag is alleen of de problemen daarmee verdwijnen.
Wie geen plaats meer krijgt in een opvangcentrum, verdwijnt immers niet vanzelf. De kans is groot dat een deel van die mensen terechtkomt in de overvolle nachtopvang, op straat of bij Brusselse hulporganisaties die nu al op hun tandvlees zitten.
De federale overheid bespaart dus wel, maar de maatschappelijke kost dreigt gewoon door te schuiven naar de hoofdstad.
Op papier levert dat een mooi begrotingscijfer op. Op straat zou het weleens een heel ander verhaal kunnen worden.
(Foto: Philip Reynaers/Foto Nieuws)
