Het klinkt bijna als een slechte grap, maar het is wel degelijk echt: Ronaldinho keert terug in het voetbal.
De Braziliaanse voetballegende, inmiddels 46 jaar oud, heeft zich verbonden aan Ravenna FC. Elf jaar nadat hij zijn laatste wedstrijd voor Fluminense speelde en zijn carrière definitief voorbij leek, trekt Ronaldinho opnieuw zijn voetbalschoenen aan.
Ronaldinho is terug
Het moet zowat een van de vreemdste transferverhalen van de zomer zijn. De man die in 2005 de Gouden Bal won, gaat opnieuw voetballen. Op zijn 46e. In Italië. Bij een club uit de Serie C.
Woensdag landde Ronaldinho op de luchthaven van Forlì, waarna hij richting Ravenna trok. Daar begint hij aan wat we gerust zijn tweede voetbalcarrière mogen noemen.
Nummer 300
En Ronaldinho heeft meteen een doel. Letterlijk.
Zijn teller bleef in zijn carrière steken op 299 doelpunten: 266 voor zijn clubs en 33 voor Brazilië. Eén doelpunt ontbreekt dus nog.
“Ik ben heel blij om hier te zijn. Ik ben hier om het team te helpen, een spectaculair seizoen te draaien en te winnen. We hebben een ploeg die het goed kan doen”, vertelt de Braziliaanse legende.
De volgende vraag ligt natuurlijk voor de hand: hoeveel gaan we hem eigenlijk zien spelen?
“Hoeveel jullie me zullen zien spelen? Dat is een vraag voor de trainer. Ik ben in vorm en voel me goed. Het zou mooi zijn als ik hier mijn 300e doelpunt kan maken.”
“Ik ben in vorm.” Op je 46e, na jaren zonder profvoetbal. Wij zouden daar misschien eerst even een tweede mening over vragen.
Maar goed, het is Ronaldinho. Als iemand een bal achter zijn standbeen kan aannemen terwijl de rest van zijn lichaam al met pensioen is, dan hij.
Barcelona, Milan, PSG...
Ronaldinho heeft natuurlijk geen introductie nodig. Bij FC Barcelona groeide hij uit tot een wereldster en speelde hij 207 wedstrijden, waarin hij 94 keer scoorde en 71 assists gaf.
Daarna volgden onder meer AC Milan en Paris Saint-Germain. Ook in Brazilië liet hij bij verschillende clubs zijn voeten spreken.
En dan hebben we het nog niet eens over zijn glimlach, zijn dribbels en de verdedigers die vermoedelijk nog altijd nachtmerries hebben van de man die een tegenstander kon passeren terwijl hij zelf leek te lachen om zijn eigen actie. Een carrière om u tegen te zeggen.