Verkoop Belfius opnieuw op tafel: beslissing mogelijk nog vóór nationale feestdag.
Bart De Wever & co maken zich op voor een opvallende financieringsoperatie: de gedeeltelijke verkoop van staatsbank Belfius. Nog voor 21 juli – de nationale feestdag en het officiële begin van het zomerreces – wil het kernkabinet zich buigen over de verkoop van 20 tot 30 procent van de aandelen van de bank-verzekeraar. Niet om begrotingsgaten te dichten, maar om een geopolitiek statement in harde valuta te bekostigen: de forse opkrik van het Belgische defensiebudget.
Staatsbank wordt oorlogskas
De federale regering heeft zichzelf met de toetreding tot het NAVO-engagement verplicht om de defensie-uitgaven op te trekken tot 2 procent van het bruto binnenlands product (bbp). Concreet gaat het om een structurele verhoging van zo’n 4 miljard euro per jaar. In de zoektocht naar vers geld wordt nu gekeken naar het goud in de Belgische staatskluis: overheidsparticipaties die in het verleden dienden als vangnet voor de burger, maar vandaag vooral als verkoopbare activa worden bekeken.
Belfius is daarbij de meest lucratieve optie. De staatsbank is sinds haar nationalisatie in 2011 – toen nog als Dexia Bank België – grotendeels afgeschreven en ondertussen weer financieel kerngezond. Jaar na jaar worden er recordwinsten neergezet, en haar boekwaarde wordt momenteel geraamd op 10 tot 11 miljard euro. De federale overheid - die nog steeds 100 procent van de aandelen in handen heeft - recupereerde via dividenden al 3,5 miljard euro van de oorspronkelijke investering van 4 miljard.
Privatisering in de steigers
Volgens welingelichte bronnen is nog niet beslist of het om een rechtstreekse verkoop aan institutionele partijen gaat, dan wel om een gedeeltelijke beursgang – een optie die eerder al werd overwogen in 2018 onder de regering-Michel, maar toen werd afgeblazen onder druk van het Arco-dossier. Ook nu kan de schaduw van dat dossier opnieuw opduiken: de 800.000 Arco-coöperanten wachten nog altijd op een compensatieregeling voor de 1,5 miljard euro die zij verloren bij de val van Dexia.
Toch lijkt het momentum gunstig. Europese bankaandelen zitten opnieuw in de lift – de beurswaardering van financiële instellingen klimt richting niveaus die niet meer zijn gezien sinds 2008. Ook andere landen – van Nederland tot Ierland en het VK – doen hun staatsbelangen in banken van de hand. België wil niet achterblijven en ziet in de marktomstandigheden een strategisch verkoopmoment.
Van vangnet naar veilingstuk
De symboliek is krachtig en wrang tegelijk. Wat in 2011 werd binnengehaald als vangnet voor de spaarder, de werknemer en de openbare dienstverlening, dreigt nu gedeeltelijk geveild te worden om defensiemateriaal te kopen. Waar Belfius ooit synoniem stond voor staatsbescherming van de financiële sector, wordt het nu een geldautomaat om tanks en drones mee te financieren.
Belfius-topman Marc Raisière gaf eerder dit jaar al aan vragende partij te zijn voor een nieuwe aandeelhouder. Volgens hem kan dat helpen om de internationale ambities van de bank verder uit te bouwen. De raad van bestuur zou de voorkeur geven aan een private plaatsing, wat de overheid meer controle zou geven over het profiel van de nieuwe investeerders dan bij een beursgang.
BNP Paribas en de rest van het lijstje
Ook andere participaties worden onder de loep gelegd, zoals het Belgische belang van 5,6 procent in BNP Paribas – goed voor bijna 5 miljard euro. De verkoop daarvan ligt op tafel, zij het gefaseerd. Wat zeker is: niets lijkt nog onaantastbaar in het federale portefeuillebeheer. Wat geen strategisch belang meer dient, komt in aanmerking voor de verkooplijst.
De regering-De Wever kiest daarmee resoluut voor een aanpak die economisch efficiënt is, maar maatschappelijk frictie oproept. De staatskas wordt gespijsd door verkoop van activa die ooit met belastinggeld werden gered. Het is een logica die geen ideologisch etiket kent, maar die wel een duidelijke boodschap uitstuurt: in tijden van (ingebeelde) oorlog wordt zelfs het spaargeld van de staat geveild.
(Foto: PD)
