De prijzen lopen los, de lonen hobbelen erachteraan… en ergens daartussen crepeert jouw portefeuille.
Indexering: ja, maar met een plafond
Goed nieuws, zeggen ze: in september gaan de lonen en uitkeringen met 2 procent omhoog. Slecht nieuws: dat gebeurt volgens de nieuwe “centenindex”, een technisch trucje dat vooral betekent dat je maar op een deel van je inkomen wordt gecompenseerd.
Concreet?
- uitkeringen worden slechts tot 2.000 euro geïndexeerd
- lonen tot maximaal 4.000 euro
Alles daarboven? Pech gehad. Inflatie is blijkbaar selectief.
Inflatie doet wat ze wil
Volgens het Planbureau blijft de inflatie vrolijk boven de 4 procent hangen. In januari zou ze zelfs pieken richting 4,57 procent. Dat is geen tijdelijke oprisping meer, dat is een hardnekkige gewoonte.
En ja, de oorzaak ligt weer netjes buiten onze grenzen: oorlog in het Midden-Oosten, duurdere energie, stijgende olieprijzen. De klassiekers van het geopolitieke bingoformulier.
Alleen: jouw facturen wachten niet op diplomatie.
Prognoses die zichzelf inhalen
Nog niet zo lang geleden ging men uit van 3,2 procent inflatie. Dat werd al snel 3,5 procent. En ondertussen tikken we gewoon boven de 4 procent af.
Zelfs binnen de Indexcommissie liep het zo scheef dat de minister van Economie moest tussenkomen. Wanneer experts beginnen te ruziën over cijfers, weet je dat de realiteit hen al lang heeft ingehaald.
Spilindex: het nieuwe seizoensgebonden fenomeen
De spilindex zal volgens de vooruitzichten opnieuw overschreden worden: eerst in juni, daarna nog eens in december 2026 en augustus 2027.
Met andere woorden: indexeringen komen er nog. Alleen nooit snel genoeg om de stijgende prijzen echt bij te houden.
Het is een beetje zoals achter een trein lopen die net vertrokken is: je loopt er achteraan, maar je geraakt er niet.
Energie: de stille brandversneller
Officieel rekent men met een olieprijs van 96 dollar per vat. In de realiteit zit die al boven de 110 dollar.
Dat verschil? Dat voel je aan de pomp, op je energiefactuur en uiteindelijk in alles wat je koopt.
Want energie is geen product, het is de kost die in élk product zit.
De conclusie die niemand luid zegt
Ja, er komt indexering.
Ja, er is “bescherming”.
Maar tegelijk wordt die bescherming afgevlakt, vertraagd en begrensd.
De overheid presenteert het als evenwicht. De burger voelt het als achteruitgang met vertraging.
En ondertussen blijft de inflatie doen wat ze het beste kan: rustig verder knagen, maand na maand, factuur na factuur.
(Foto: AI-P-magazine)
