Maar de ‘mister ambassador’ trekt zich er weinig van aan.
De Amerikaanse ambassadeur Bill White liep vorige weg nog maar eens een diplomatiek grenspaaltje omver. Buitenlandminister Maxime Prévot vindt dat Belgische politici persoonlijk aanvallen niet door de beugel kunnen. White begrijpt de boodschap naar eigen zeggen uitstekend. En daar stopt het. Hij zal gewoon doorgaan met zijn mening te posten. Diplomatie, anno 2026.
Het was opnieuw tijd voor een stevig gesprek op het ministerie van Buitenlandse Zaken. Maxime Prévot (Les Engagés) ontving maandag de Amerikaanse ambassadeur Bill White nadat die zich op sociale media - niet echt subtiel - had uitgeleefd over minister van Volksgezondheid Frank Vandenbroucke.
White had op Instagram een door AI gegenereerde afbeelding van Vandenbroucke geplaatst met daarboven de weinig subtiele vraag wie volgens hem de “biggest loser in Belgium” was. De aanleiding was de discussie over de gezondheidswaarschuwingen rond alcohol.
Prévot vond het welletjes. Hij omschreef de uitspraken als “onaanvaardbaar” en herinnerde de ambassadeur eraan dat diplomaten geacht worden zich aan bepaalde spelregels te houden.
White moest dus op het matje komen. Althans, volgens de klassieke diplomatieke terminologie.
Op het matje, maar niet echt
De anderhalf uur durende ontmoeting leverde na afloop een merkwaardige combinatie op van vermaning, zakelijke gezelligheid en een flinke dosis Amerikaanse zelfverzekerdheid.
Prévot liet weten dat hij opnieuw zijn afkeuring had uitgesproken over uitspraken waarbij Belgische politici persoonlijk worden geviseerd. Een buitenlandse ambassadeur die zich op dergelijke wijze mengt in het Belgische politieke debat, kan volgens de minister niet worden getolereerd.
En nog straffer: ook de Verenigde Staten zouden het niet appreciëren wanneer een Belgische ambassadeur zich publiekelijk op dergelijke manier over Amerikaanse politici zou uitlaten. Zijn we onder de indruk?
De boodschap was bijgevolg behoorlijk - euhm - klassiek : landen mogen van mening verschillen, diplomaten mogen dat verschil achter gesloten deuren bespreken, maar een ambassadeur hoort zich niet als politieke influencer op Instagram te gedragen.
Een lesje Diplomatie 101 dus.
White heeft de les gehoord. En doet vervolgens wat hij zelf wil.
Het probleem voor Prévot is alleen dat White niet van plan is zijn Instagramaccount voortaan door Buitenlandse Zaken te laten nalezen.
Na afloop omschreef de ambassadeur de ontmoeting als een “zeer frank gesprek”. Het woord was uiteraard bedoeld als knipoog naar Frank Vandenbroucke. Lachen geblazen.
Of White zich heeft verontschuldigd, wilde hij niet zeggen.
Wel maakte hij duidelijk dat de essentie van het gesprek volgens hem niet was dat hij voortaan zijn mond moet houden.
“Ik respecteer wat de vicepremier en minister van Buitenlandse Zaken heeft gezegd. Uiteraard zal ik mijn mening blijven posten.”
Een diplomatieke versie van: bedankt voor de feedback, maar ik doe gewoon verder.
Van ‘loser’ naar LNG
De twee heren gingen vervolgens niet zwijgend uit elkaar. White toverde een Amerikaans konijn uit zijn diplomatie hoed. Op de agenda stonden volgens hem ook “belangrijke zaken”.
Zo werd er gesproken over de nieuwe Amerikaanse ambassade in Brussel, mogelijke LNG-contracten, nucleaire samenwerking, defensiesamenwerking tussen Raytheon en FN Herstal en de mogelijke toetreding van België tot het Amerikaanse Global Entry-programma.
Dat laatste moet Belgische reizigers sneller door de Amerikaanse luchthavencontroles loodsen. White vindt de huidige wachtrijen alvast “verschrikkelijk”.
De ambassadeur ziet daarin een taak voor Prévot. “Wij willen Belgen de mogelijkheid geven snel te kunnen reizen. Prévot gaat me daarbij helpen.” Zou dat omgekeerd ook zo zijn? Je komt van vandaag de dag de VS niet ‘zomaar’ meer binnen.
Het was een sluwe manier om een diplomatieke reprimande af te sluiten: eerst uitleggen dat een ambassadeur zich niet met de Belgische politiek moet bemoeien en vervolgens samen plannen maken over LNG, defensie en snellere toegang tot de Verenigde Staten.
Tweede keer prijs
Even terug naar de grote mond van White. Voor Prévot is dat geen nieuw probleem. White werd al eerder op het matje geroepen nadat hij zich had gemengd in een Belgische discussie over de vervolging van joodse besnijders.
Blijkbaar heeft de eerste waarschuwing niet geleid tot een fundamentele koerswijziging.
Ook nu lijkt White vooral te hebben begrepen dat België zijn stijl niet bijzonder waardeert. Dat is iets anders dan beloven ermee op te houden.
Buffalo Bill trekt zijn eigen plan
En dus zit Prévot met een probleem. Hij kan diplomatieke regels citeren, de Amerikaanse ambassadeur op het matje roepen en plechtig verklaren dat de Belgische soevereiniteit gerespecteerd moet worden. Maar wat als de ambassadeur vervolgens vriendelijk knikt en gewoon verdergaat?
White heeft intussen bewezen dat hij niet bepaald het type diplomaat is dat zich gewillig in het klassieke diplomatieke keurslijf laat duwen. Zijn stijl doet eerder denken aan die van een Amerikaanse politieke commentator met diplomatieke immuniteit.
En dat maakt de vraag interessant hoe lang Prévot nog kan volstaan met gesprekken achter gesloten deuren.
Wat als White werkelijk van plan is om “uiteraard” zijn mening te blijven posten? Dan was het onderhoud van maandag misschien minder een terechtwijzing dan een diplomatiek praatgroepje met koffie.
Prévot heeft zijn grens getrokken.
White heeft ze gezien.
En is er vervolgens vrolijk overheen gestapt.
(Fotomontage: AI-P-magazine/ Bouchezben/Photo News)
