Bij P-magazine tackelen we veel onderwerpen. Luchtig, heel serieus, maatschappelijke problemen, noem maar op. Anno 2025 zijn mensen veel meer bezig met persoonlijke ontwikkeling. Auteur Steffi Vertriest heeft een materie durven aanpakken waarover weinig wordt geschreven of gesproken: introversie. P sprak met de bijzonder sympathieke Steffi over haar nieuwste boek, ‘Waarom stilte de wereld zal redden’.
"Er zijn mensen die hun agenda volproppen met brunches, netwerkevents en ‘even bellen’. En dan zijn er… wij. Die even moeten bekomen van een spontane ontmoeting in de supermarkt. Dit boek is voor de stille denkers, de dieptezoekers, de mensen die zichzelf verliezen in een boek, en zich dan plots herinneren dat ze ook nog sociaal geacht worden te zijn”, klinkt het bij de aankondiging van het boek.
Met wetenschap, humor, interviews (met onder meer Erik Van Looy, Nona Van Braeckel en Herman Brusselmans) maakt Steffi Vertriest korte metten met de mythes rond introversie. Ze laat zien dat introversie geen zwakte is, maar een stille kracht. Dat verdient een woordje uitleg.
P-magazine sprak tijdens een heerlijke zomerse dag in hartje Antwerpen af met de joviale Steffi, die als zelfstandige ook zangeres, theesommelier en presentatrice is. Het werd een bijzonder interessant gesprek. Een must read, net als het boek dat je via haar website www.thee.be kan bestellen.
En Steffi heeft nog meer goed nieuws voor jullie, want we schenken een boek van haar weg. Wil je daar meer over te weten komen? Lees dan zeker verder.
Steffi, hoe ben je op dit onderwerp gekomen?
“Het is zo, dat is ook de inleiding van mijn boek, dat ik daar zelfs de exacte dag op kan pinnen (lacht). Het was 26 december 2020. Ik heb de covidperiode doorgebracht in Ibiza. Ik was daar nadat al mijn werk was weggevallen. Ik keerde toen terug naar huis nadat de regels wat werden versoepeld en ik ging mijn familie bezoeken in België. Ik had toen afgesproken met vrienden en we zaten toen allen samen aan tafel.”
“Er was een goed gesprek. De ene zei dat hij introvert was, de andere extravert. Ik zei toen dat ik het niet wist van mezelf. Iedereen aan de tafel begon te lachen, omdat ze duidelijk wisten dat ik een introvert ben. Ik was daarvan toch wel wat verschoten. “Ben ik echt zo?” Ik heb psychologie gestudeerd en ik ben daar veel over gaan lezen. In mijn studie kwam dat thema immers niet zo heel erg vaak aan bod. Hoe meer ik daarover las, hoe meer ik mij daar zelf in begon te herkennen.”
Maatschappelijk in de picture zetten
“Op die manier ben ik mijn introverte kant ook meer gaan omarmen én ben ik eigenlijk ook beter geworden in die extraverte kant. Ik stelde mij ook wel vragen, want ik ben een introvert maar ik werk wel in een zeer extraverte omgeving. Ik sta op een podium, ik presenteer… Dan kwam een beetje die angst opzetten of ik daar dan wel thuishoorde. Er zijn ook nog dingen die ik wil doen. Zouden die dan niet weggelegd zijn voor mij? Dat waren vragen die ik mij dan toch wel stelde. Daarom ben ik zo hard in dit onderwerp gedoken."
“Sommigen vertelden mij ook dat ik geen introvert ben, maar velen kijken bijvoorbeeld enkel naar mijn sociale media. Maar daar laat ik dus mijn extraverte kant zien. Je hebt in elke sector introverte personen: dat kan gaan van een directeur, een zanger/zangeres, tot een lerares/leraar… Daar laten we vaak onze extraverte kant zien, waardoor sommigen introverten soms verkeerdelijk denken dat ze dit niét kunnen.”
“Door meer aandacht aan die introverte kant te geven, ben ik beter geworden. Daardoor gingen die momenten, waarin ik mijn extraverte kant moest tonen, ook een stuk beter.”
Wat kunnen de mensen zoal terugvinden in het boek?
“Ik wil met dit boek even rechtzetten wat introversie is. Ik ben er vrij zeker van dat er nog meer introverte mensen zijn, maar het zelf niet weten. Zo’n 1/4 tot 1/3 van de bevolking is immers introvert. Alleen zien de meeste mensen zichzelf niet zo. Vermoedelijk door de verkeerde interpretatie van introversie en doordat de wereld vooral de extraverten zo op een pied de stal zet. Door mij dieper in het onderwerp te nestelen, kan ik toch wat meer inschatten welke personen introvert zijn, ook al ontkennen ze dat zelf wel.”
“In het boek wil ik vooral kaderen wat introversie is, waardoor hopelijk veel mensen zich daarin kunnen herkennen. En dat ze ook kunnen inzien dat dit heel mooie eigenschappen zijn. In het boek ga ik ook nog een stap verder. Het zijn immers die eigenschappen waarin introverten uitblinken, die anno 2025 héél erg nodig zijn in de maatschappij. We zouden die beter eens op een voetstuk plaatsen, want het lijkt wel of de wereld tegenwoordig alleen gemaakt is voor de extraverten.”
“Er is een beetje het beeld dat de luidste mensen de meest intelligente mensen zijn, wat uiteraard niet klopt. Ik hoop het maatschappelijk in de picture te zetten en individueel aan te tonen dat introversie ook heel waardevol kan zijn. Ik krijg vaak berichten van lezers/lezeressen dat ze zich na een aantal bladzijden al meteen herkennen.”
Hoe projecteer je je introverte kant op je werk in een extraverte sector?
“Mijn werkzaamheden (onder meer www.thee.be) lijken heel extravert, maar dat is niet zo. Op een podium staan, dat is eigenlijk eenrichtingsverkeer. Dat is heel intens en ik ben achteraf ook heel moe maar voldaan. Ik geef een voorbeeld: als ik een lezing ga geven en ik wil veel energie hebben, dan ga ik voordien niet eerst wat gezellig staan keuvelen met de mensen. Achteraf kan dat misschien, want dan heb ik die energie nog beet en nadien kan ik naar huis en onder mijn deken in mijn cocon liggen (lacht). ”
"Ik heb voor Pickx een festivalprogramma gedaan, wat het summum is van extraversie. Heel intens, veel prikkels, met wildvreemden praten… Daar moet ik mijn extraverte kant dus heel erg pushen en ik heb daar heel veel energie voor nodig. De avond voordien moet ik dus bijvoorbeeld niet naar een netwerkevent gaan. Ik moet eerst opladen.”
Trots om introvert te zijn
Die energie vinden is cruciaal.
“Dé hamvraag voor jezelf is altijd: hoe laad ik op? Wat zijn voor jou de rustpunten? Gebeurt dat door bij andere mensen te zijn? Of door alleen te zijn? Ik laad op door alleen te zijn. Ik kan een hele dag bij leuke mensen zijn met toffe gesprekken, maar nadien ben ik leeg. Dan heb ik even die ‘me-time’ nodig om op te laden, terwijl een extravert bij wijze van spreken zot zou worden als hij alleen is. Zij krijgen net meer energie door menselijk contact.”
“Je moet ook wel goed kunnen schuiven om succesvol te zijn op je werk, in je relatie…. Zo kunnen introverten mensen zijn die heel lang met bepaalde zaken blijven zitten. Ik denk dan aan muzikanten, die met geniale dingen bezig zijn maar dat nummer of dergelijke niet naar buiten brengen omdat ze met bepaalde dingen in hun hoofd blijven zitten. Als je te extreem bent, kan dat dus gevolgen hebben. Bij extraverten komt het meteen naar buiten. Als je daarin extreem gaat, dan zijn de ideeën nog niet gerijpt. Op relationeel vlak moet je kunnen reflecteren maar ook communiceren. Daarom is het belangrijk om te kunnen schuiven als introvert of extravert persoon. Maar leren schuiven kan pas als je weet wat je rustpunt is.”
“Het is ook geen verrassing dat het goed klikt tussen introverte en extraverte personen. Ik heb er ook in mijn boek over. Een van mijn beste vrienden is enorm extravert. Als je elkaar daarin kan aanvaarden, en die weet ook hoe ik ben, dan is dat hemels. Als we ergens naartoe gaan, dan neemt hij de leiding. Ik mag wat in de schaduw blijven. Dat geeft mij net veel rust en ik kan rustig insluipen.”
Zijn er verschillende types introverten?
“Ja, in het boek haal ik ook aan dat er verschillende ‘soorten’ introverten zijn. Soms ben je introvert door gebeurtenissen in je leven of iets in die trend. Na pakweg een scheiding heb je soms geen zin om onder de mensen te komen, of misschien net wel. Er zijn verschillende types, inderdaad. Je hebt verlegen introverten, maar ook introverten die niet verlegen zijn, je kan hypergevoelig zijn, of niet… "
"Maar het klikt dus vaak goed tussen introverten en extraverten. Zet mij aan tafel met een hele groep introverten, dan voel ik mij ongemakkelijk. Ik ben ook een ‘people pleaser’ en dan heb ik het gevoel dat ik de kar moet trekken. Dan heb ik veel liever dat er een extravert is die dit doet."
Introversie wordt vaak in een adem met verlegenheid genoemd. Is dat de grootste misvatting over introverten?
“Introverten zijn vaak verlegen, muurbloempjes, hebben niets te zeggen… Het dekt allerminst de lading. Verlegenheid is iets wat je vaak kan afleren. Verlegen is niet níet willen praten maar het niet durven. Ze willen dus eigenlijk wel wel. Een introvert is niet bang om te spreken, maar heeft daar minder behoefte aan. Uiteraard bestaan er verlegen introverten, dat zeker. Introverten zijn geen muurbloempjes, maar zullen sneller nadenken of zij/hij een meerwaarde hebben in de groep."
"Als ik in groep ben, zal ik bijvoorbeeld veel sneller één tegen één praten met iemand en dieper ingaan in dat gesprek. Ik zal veel minder snel een verhaal in de groep meedelen. Ik zou mij afvragen wie daar interesse in heeft. Een introvert doet er ook iets langer over, en zal niet snel over koetjes en kalfjes praten. Maar stel hen een vraag over iets waarmee ze bezig zijn, dan komt er een hele uitleg. Dat is vaak heel gepassioneerd. Je moet bij een introvert iets meer de deur openzetten en dan zal die wel binnen komen.”
“Er zijn veel muzikanten, schrijvers en dergelijke die introvert zijn. Herman Brusselmans, Erik Van Looy, Nona Van Braeckel, Leen Dendievel zijn allemaal mensen die in de schijnwerpers staan, maar het zijn allemaal andere types. Sommigen hadden een vermoeden, Herman en Leen wisten dat al een tijdje, anderen dan weer niet. Ze konden er daarom ook heel goed over vertellen in het boek.”
Creëren door we door deze maatschappij met héél veel prikkels niet meer introverte mensen?
“Ik zou zeggen, net andersom. In mijn boek maak ik het punt dat er veel focus wordt gestolen. De hoeveelheid aan informatie die we anno 2025 binnenkrijgen om te verwerken, dat is waanzinnig. Ik verwijs naar het boek van Johann Hari, die over focus heeft geschreven. Hij haalde het volgende aan in zijn boek: als we de hoeveelheid informatiestroom zouden vergelijken met een krant, dat 64 pagina’s telt. Dan kreeg men in de jaren ’80 - met alle informatie die binnenkomt op een dag zijnde door iemand die iets vertelt, de tv, de radio oftewel alle bronnen samen - een dag 4 kranten aan informatie binnen. Vandaag de dag zijn dat 178 kranten. Wat is daar het gevolg van? Je kan niet meer in de diepte gaan."
“Ik maak in mijn boek het punt dat een stuk van de polarisatie die er momenteel duidelijk is, er voor een deel ook komt omdat je zo snel mee moet en je hebt eens iets horen vallen over pakweg de problemen in Congo, maar je weet niet wat er écht gaande is. Er is geen nuance meer. Mensen krijgen niet meer de kans om dieper te gaan, het gaat allemaal zo snel. Mensen kunnen zelfs niet meer rustig televisie kijken, maar ze zitten ondertussen ook op hun gsm. We hebben nood aan veel prikkels, een soort van verslavingsmechanisme. We trainen er niet meer op om onze aandacht op iets te kunnen houden. Dat is nochtans heel erg nodig om voor rust te zorgen. Je voelt ook dat de mensen ‘uitgeput’ zijn door die informatiestroom. Daarom is het zeker belangrijk om meer de waarde te zien van de introverte kanten en gewoon even ‘zijn’. Ik kan bijvoorbeeld graag eens zonder de radio op met de auto rijden. Even genieten van de stilte. Dat wordt steeds moeilijker, ook voor introverten.”
Is het ook een beetje stressen bij een lancering van een boek?
"Zoals het een goede introvert ook betaamt, heb ik ook geen lanceringsfeestje gegeven (lacht). Hoe de stress is als ik moet optreden? Ik treed enorm graag op, als het podium voor mij is gecreëerd. Ik kom mijn ding doen en dat is een heel interne beleving. Ik heb nog nooit zélf een optreden georganiseerd. Of ik zenuwen heb voor een optreden? Goh, mega! Ik denk dat ik nooit onvriendelijk ben, behalve voor een optreden (lacht). Dan moet ik mij afsluiten van de rest. Ik moet in mijn eigen bubbel zitten.”
“Het is ook een van de redenen waarom ik niet zou willen trouwen. Ik moet regelmatig wel eens zingen op huwelijken en ik sta dan even in de belangstelling, maar zo een hele dag in het middelpunt van de belangstelling staan en iedereen komt met je praten…”
Heb je nog een ultieme boodschap?
"Het is vooral belangrijk dat mensen zichzelf echt leren kennen en waar ze op dit spectrum zitten. Ze moeten ook niet bang zijn voor dat ‘label’ van een introvert persoon te zijn. Het boek kan voor iedereen heel waardevol zijn omdat het verkennen van je introverte kant heilzaam kan zijn. Introverten en extraverten kunnen heel veel van elkaar leren. Het boek gaat dus vooral over het omarmen van je introverte kant. Ik ben ondertussen heel fier om introvert te zijn, want het heeft heel mooie eigenschappen. Maar ik moet ook opletten dat ik mezelf genoeg uitdaag om mijn extraverte kant te tonen, want anders zou ik die persoon zijn die zichzelf thuis zou opsluiten. Dat is de valkuil om echt eenzaam te worden en dat wil ik ook niet.”
‘Waarom stilte de wereld zal redden’: het boek kan je via deze weg bestellen.
Win een boek!
Steffi geeft via P-magazine alvast een exemplaar, mét een extra kleine verrassing in, weg via deze kanalen. Wat moeten jullie daarvoor doen?
Like onze pagina op Instagram en stuur een mailtje naar [email protected] met een antwoord op de volgende vraag. Hoeveel inzendingen denken jullie dat we tegen woensdagavond 23u59 gaan krijgen op deze vraag? Veel succes.