Is het je ook al opgevallen? Telkens er iets gebeurt doet Verlinden alsof ze voor het eerst met zoiets wordt geconfronteerd. Iedere keer weer. "Onaanvaardbaar". "Verontrustend".
Meestal gevolgd door: "We moeten dit of dat." En dat is het dan. Ze doet gewoon niks. Tot er de volgende keer iets gebeurt, en dan is het weer: "Onaanvaardbaar. Verontrustend. We moeten dit of dat."
Nu het gaat om de veiligheid van onze magistraten die ervoor waarschuwen dat de hele samenleving wordt ontwricht door de drugmaffia, is haar antwoord:
- Het aantal controles aan de justitiepaleizen verdubbelen.
- De politie in de justitiepaleizen versterken.
- De communicatie vanuit de gevangenis bemoeilijken.
Et voilà. Gelooft er nu werkelijk één iemand onder jullie dat dàt de drugsmaffia gaat tegenhouden? Natuurlijk niet. Alleen deze minister is in staat om dat te geloven.
Ze laat daarmee goed menende magistraten, die alle dagen hard werken om haar brol en desorganisatie van justitie op te kuisen, gewoon in de steek. Want laat ons duidelijk zijn: als er ooit magistraten gaan worden neergeschoten in drugszaken, dan zal het niet in hun paleizen zijn. Probeer maar eens van die trappen van het paleis in Antwerpen snel naar beneden te raken. Idem voor de trappen in het justitiegebouw in Gent, waar de hele hal één grote glazen straat is.
Neen, als de drugmaffia toeslaat dan is het op straat. Dat weten we uit de moorden die ze al gepleegd hebben, onder andere in Nederland en - een tijd geleden - in Frankrijk. En dat weten we uit eigen ervaring. Kijk overigens naar de schietpartijen in Brussel. Op straat. Of op publieke plaatsen.
We zitten dus opgescheept met een minister die op Mars leeft en niet weet wat er in deze wereld gebeurt. En daarmee onze magistraten in gevaar brengt. Zal ik eens een minister citeren: "Dat is totaal onaanvaardbaar en verontrustend."
Aan het hele terechte betoog van de Antwerpse onderzoeksrechter die het heeft over de ontwrichting van de samenleving door de drugmaffia, daar gaan ze gewoon niets aan doen. Ze stelt zelfs niets voor.
Het verbod op drugs is een artificiële menselijke uitvinding. We hebben zo'n verbod niet nodig om de samenleving te doen functioneren. In Portugal heeft het depenaliseren van hard drugs geleid tot een bijna halvering van het aantal drugsgerelateerde gevangenen. Het aantal mensen dat zich liet behandelen steeg. Er zijn minder diefstallen en geweld gekoppeld aan drugs. Het aantal drugdoden daalde met om en bij 80 %. Het aantal verslaafden aan heroïne zakte als een pudding in elkaar.
Ik weet wel, het is contra-intuïtief dat het legaliseren van drugs leidt tot minder drugs. Wij hebben de neiging om te denken dat als we iets verbieden, de mensen dat verbod naleven. Met drugs is dat een totaal verkeerde gedachte. Laten we ons verstand gebruiken in de plaats van onze onderbuik en ons medelijden met de drugverslaafden.
Ik heb eerlijk gezegd meer medelijden met onze magistraten die gevaar lopen, dan met mensen die ondanks alle mogelijkheden voor hulp, nog altijd voor drugs kiezen.
We geven een klein miljard uit aan de war on drugs, terwijl we nu ook onze samenleving ontwricht zien door de maffia die achter die drugs zit. Wel, leg hen droog. Legaliseer die drughandel. Hef er belastingen op. En investeer dat geld terug in preventie en zorg voor wie overlast veroorzaakt door zijn verslaving.
Maak van het drugprobleem een probleem van zorg, in de plaats van een artificieel juridisch probleem dat handenvol geld kost.
Stel dat we morgen een verbod op esthetische chirurgie zonder medische reden doorvoeren. Wie gaat de handhaving daarvan betalen? Ook dat zou een artificiële administratieve bubbel opleveren die de staat alleen veel dikker maakt, en de mensen nog meer in hun ongeluk stort.
