Een vrijdagmiddag lang moest OnlyFans-ster Nanoe Vaesen via een videoverbinding antwoorden op de vragen van de advocaat van ex-pornozaakvoerder Denis Burkas. Ze is een van de vijf vrouwen die hem beschuldigen van verkrachting. Het hof van beroep in Antwerpen kreeg er meteen een wrange sessie bij.
Vaesen had lange tijd geweigerd om te getuigen uit angst om oog in oog te staan met Burkas. Het hof moest haar bijna letterlijk forceren. Uiteindelijk verscheen ze op een groot scherm, in een ander lokaal, ver weg van zijn intimiderende aanwezigheid. Vanuit Dubai, waar ze tegenwoordig woont, maakte ze duidelijk dat de voormalige ‘pornokoning’ niet alleen over haar grenzen ging, maar ook geen enkele vorm van toestemming vroeg.
De verklaringen waren grimmig. Burkas zou haar in 2020 tweemaal hebben gepenetreerd, één keer zelfs in een woning waar een kind (familie van Burkas) op enkele meters afstand tv zat te kijken. Voor Vaesen bleef enkel een zwart gat over: ze herinnerde zich amper hoe ze daarna thuis belandde. Burkas houdt koppig vol dat er wél toestemming was, maar zijn verdediging oogt steeds meer als een strategie van ontkennen, minimaliseren en beschuldigen.
De zitting liet zien hoe groot de kloof is tussen de oude pornowereld waarin Burkas groot werd en de digitale platforms van vandaag. In de OnlyFans-scene wordt alles vastgelegd in contracten, met duidelijke afspraken en controle. Burkas daarentegen werkte volgens de logica van de jaren 90: zijn woord tegen dat van zijn actrices, met machtsmisbruik als fundament.
In eerste aanleg kreeg Burkas zeven jaar cel. Dit proces moet uitmaken of dat bevestigd wordt. Dat hij intussen vader is en zichzelf graag presenteert als ‘verbeterd mens’, verandert weinig aan de kern: vijf vrouwen beschuldigen hem van verkrachting. En telkens wanneer Burkas de rechtbank verlaat om op de trappen van het oude justitiepaleis een sigaret te roken, blijft hij journalisten opzadelen met zijn verzonnen verhaaltjes. Het is de wereld van een man die liever in zijn eigen leugen blijft leven dan verantwoordelijkheid te nemen.
