Meer mensen, een veranderend klimaat en landbouwgrond die niet bepaald spontaan bijgroeit. Hoe krijgen we over zestig jaar nog voldoende eten op ons bord? De Vlaamse documentaire Eat More Trees denkt een deel van het antwoord gevonden te hebben. En nee, de bedoeling is niet dat we binnenkort met mes en vork aan een eik beginnen.
Wie zich vroeger de voeding van de toekomst probeerde voor te stellen, kwam meestal ergens uit bij pillen. Eén rood pilletje voor spaghetti bolognese, een groen voor spruitjes en op vrijdagavond twee blauwe voor een grote friet met stoofvlees.
Handig, maar voorlopig nog altijd niet verkrijgbaar bij de apotheker.
De makers van de nieuwe Vlaamse documentaire Eat More Trees zoeken het daarom in een iets minder futuristische richting. Sterker nog: hun oplossing staat al miljoenen jaren rondom ons. Bomen.
Vanaf 9 september verschijnt de documentaire in de Belgische bioscopen. De centrale vraag klinkt behoorlijk eenvoudig, maar het antwoord is dat een pak minder: kunnen we over zestig jaar nog voldoende voedsel produceren wanneer we landbouw blijven bedrijven zoals vandaag?
De titel Eat More Trees moet je gelukkig niet letterlijk nemen. Eik met pepersaus staat voorlopig niet op het menu. Centraal in de documentaire staat agroforestry, in het Nederlands ook wel boslandbouw genoemd.
Het principe is eigenlijk verrassend simpel: landbouwgrond hoeft niet noodzakelijk uit gigantische vlaktes te bestaan waarop alleen maïs, aardappelen of koeien te zien zijn. Je kunt landbouw combineren met bomen en struiken.
Denk bijvoorbeeld aan bomenrijen tussen akkers, fruit- of notenbomen op landbouwgrond of bomen tussen weilanden waarop dieren grazen.
Waarom zou een landbouwer in godsnaam kostbare grond vol bomen zetten? Omdat die bomen volgens voorstanders méér kunnen doen dan alleen vervelend in de weg staan wanneer je met je tractor een mooie rechte lijn probeert te rijden.
Ze kunnen helpen om water vast te houden, erosie tegen te gaan, de bodem te beschermen, dieren schaduw te geven en biodiversiteit te verhogen. Sommige leveren bovendien zelf een verkoopbaar product op, zoals fruit, noten of hout. Of zoals wij het begrijpen: de boom moet ook werken voor zijn geld.
Leuk voor de natuur, maar kan de boer er zijn facturen mee betalen? En precies daar wordt het onderwerp interessanter dan de zoveelste documentaire waarin we na anderhalf uur te horen krijgen dat de mensheid slecht bezig is en vervolgens met een licht schuldgevoel naar huis mogen.
Eat More Trees wil aantonen dat natuurherstel en landbouw niet noodzakelijk elkaars vijanden hoeven te zijn. Want je kunt een landbouwer natuurlijk vertellen dat zijn akker beter moet zijn voor de biodiversiteit, de bodem, het klimaat en de lokale regenworm met bindingsangst. Uiteindelijk moet die man of vrouw met diezelfde grond ook gewoon geld verdienen.
De documentaire gaat daarom ook op zoek naar landbouwers en pioniers die proberen boslandbouw economisch rendabel te maken.
De makers bleven daarvoor niet rond de kerktoren hangen. De film brengt verhalen uit België, Brazilië, Spanje, de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk samen. Van het Amazonewoud tot Europese en Noord-Amerikaanse boerderijen wordt bekeken hoe bomen opnieuw een plaats kunnen krijgen in onze voedselproductie.
De documentaire werd geschreven door Louis De Jaeger en Arne Focketyn. Die laatste nam ook de regie voor zijn rekening. Voor de Vlaamse vertelstem haalden ze Maaike Cafmeyer erbij, die je onder meer kunt kennen van Chantal en Eigen Kweek.
En Cafmeyer heeft zowaar meer affiniteit met het onderwerp dan je op het eerste gezicht zou verwachten: ze komt zelf uit een landbouwersfamilie. Of ze daardoor als kind al tussen de koeien stond te filosoferen over agroforestry, vermeldt het persbericht helaas niet.
Nu kun je natuurlijk zelf een documentaire maken, daarin vertellen dat je een oplossing voor een van de grote voedselvraagstukken van de toekomst hebt gevonden en vervolgens aan iedereen laten weten dat je film fantastisch is. Daar hebben ze persbureaus voor uitgevonden.
Maar Eat More Trees heeft inmiddels ook al publiek gevonden. De documentaire was eerder te zien op DOCVILLE en werd op Filmfestival Oostende bekroond met de Nationale Loterij Publieksprijs 2026. Vanaf 9 september mag de rest van België oordelen.
Tussen 9 en 16 september trekt de film bovendien langs verschillende Kinepolis-bioscopen. Bij geselecteerde vertoningen zijn Louis De Jaeger, Arne Focketyn en Maaike Cafmeyer aanwezig voor een gesprek en een vragenronde met het publiek.
