Israëlische minister kondigt plannen aan voor nieuwe nederzettingen in Gaza.
De verwoesting van Gaza gaat blijkbaar niet ver genoeg. Een deel van de Israëlische regering kijkt uit: naar nieuwe Israëlische nederzettingen op grond waar vandaag honderdduizenden Palestijnen zijn verdreven of op de vlucht zijn.
De Israëlische minister van Defensie Yisrael Katz kondigde aan dat in het noorden van de Gazastrook drie nieuwe zogenaamde Nahal-nederzettingen moeten verrijzen. Dat zijn militaire buitenposten die later kunnen uitgroeien tot permanente burgernederzettingen. Het is een model dat Israël in het verleden al vaker gebruikte.
De oorlog als voorbereiding op kolonisatie?
Het meest onthutsend is niet eens het plan zelf, maar de manier waarop het wordt verkocht.
Volgens Katz was de verwoesting van grote delen van Noord-Gaza een bewuste strategie om de dreiging uit het gebied weg te nemen. Tijdens een bezoek aan de compleet vernielde regio zou hij tegenover een journalist zelfs hebben gezegd dat het zicht op de verwoesting hem "een goed gevoel" gaf.
Dat is een uitspraak die wereldwijd de wenkbrauwen doet fronsen. Wanneer een minister openlijk tevredenheid uit over de vernietiging van een gebied waar kort voordien nog een dichtbevolkte burgermaatschappij leefde, wordt de grens tussen militaire doelstellingen en politieke revanche wel heel erg dun.
"Terug naar huis"
Ook buiten de regering groeit de druk om opnieuw Israëlische kolonisten naar Gaza te sturen.
Onder de slogan "Na 21 jaar keren we terug naar huis" wordt een mars georganiseerd waarbij duizenden deelnemers richting Gaza willen trekken. Volgens Israëlische media zouden ook meerdere ministers uit de regering van premier Benjamin Netanyahu aan de manifestatie deelnemen.
Voor de organisatoren is Gaza geen vreemd gebied, maar land waarop Israël opnieuw aanspraak zou moeten maken.
Een eeuwenoude religieuze claim
Voor een deel van de Israëlische kolonistenbeweging is die aanspraak niet alleen politiek, maar ook religieus gemotiveerd. Zij beroepen zich op Bijbelse verhalen waarin God het land aan het Joodse volk zou hebben beloofd.
Dat geloof vormt voor veel gelovigen een belangrijk onderdeel van hun identiteit. Tegelijk botst het frontaal met het moderne internationaal recht, dat territoriale aanspraken niet baseert op religieuze geschriften, maar op verdragen, grenzen en de bescherming van de burgerbevolking.
Critici wijzen erop dat religieuze overtuigingen geen juridische rechtvaardiging kunnen vormen voor de bouw van nederzettingen in bezet gebied of voor het verdrijven van burgers uit hun woonplaats. Volgens een brede internationale consensus zijn Israëlische nederzettingen in bezette Palestijnse gebieden in strijd met het internationaal recht, een standpunt dat Israël betwist.
Een provocatie op een explosief moment
De aankondiging van nieuwe nederzettingen komt op een moment waarop grote delen van Gaza in puin liggen en de humanitaire situatie dramatisch blijft. Juist daarom wordt het voorstel door veel waarnemers gezien als een politieke provocatie die een toekomstige vredesregeling nog meer onmogelijk maakt.
Waar de internationale gemeenschap spreekt over wederopbouw en een oplossing voor twee volkeren, zijn invloedrijke stemmen binnen de Israëlische regering vooral bezig met de vraag hoe het veroverde terrein permanent kan worden ingevuld.
Dat maakt deze aankondiging veel meer dan een stedenbouwkundig plan. Het is een politieke boodschap: niet alleen de oorlog verandert Gaza, ook de kaart van morgen moet volgens sommigen definitief worden herschreven.
(Foto: pixabay)
