Voor de meeste burgers blijven de ontwikkelingen rond voormalig premier Elio Di Rupo nog zonder referentiekader, maar wie de verklaring van de socialist in de media goed leest, krijgt zeker een goede startbasis. Een bron vertelde ons gisteren privatim dat het hem verbaast dat er nog niemand vermoord werd en dat er vandaag nog niemand in de nor zit. De ontwikkelingen doen ook enigszins denken aan de moord op André Cools.
Elio Di Rupo (Morlanwelz, 18 juli 1951) is een Belgische politicus voor de Parti Socialiste (PS). Van 6 december 2011 tot 11 oktober 2014 was hij premier van België en werd meermaals minister en minister-president van de Waalse Regering. Vooral dat laatste is belangrijk in het huidige machtsspel.
Goede startbasis
Elio Di Rupo vertelt zelf in de media dat hij op 22 maart 2024 om 15:02 uur een bericht kreeg van een onbekende persoon met een Frans telefoonnummer: “Je doktersvriend (Luc Joris) moet stoppen met zijn dreigementen tegen mij. Zeg hem dat hij moet stoppen, en snel. Ik geef mezelf 10 dagen voordat ik alles overdraag aan het rechtssysteem en de media. Er is een kopie aan alle partijvoorzitters.” Wie de beller is, weten we vandaag niet.
P-magazine heeft die “doktersvriend“ van Di Rupo wel exclusief ontmoet om zijn versie van de feiten te horen. P-magazine komt daar de komende dagen nog uitgebreid op terug. Vandaag is het zeker dat er een gigantisch en zeer gevaarlijk machtsspel bezig is. De inzet? Veel geld, oude rekeningen, wraak en macht. Een goede serie op Netflix is een flauw afkooksel hiervan.
Nieuwe elementen
Op basis van de publicaties van Nationale 4 en Sudpresse over Luc Joris, legden Novo Holding en Dominique Janne klacht neer tegen Di Rupo. Luc Joris gaf ons maandag enkele pittige details over Janne, voormalig mede-producent van de succesfilm Farinelli én vriend van Stéphane Moreau. Dat laatste is relevant.
Naast die strafrechtelijke klacht van Novo Holding en haar CEO, Dominique Janne, in de zaak Ogeo Fund/Land Invest Group, is de voormalige Waalse minister-president en huidig lid van het Europees Parlement volgens L-Post nu ook onderwerp van twee andere strafklachten.
De eerste werd volgens L-Post geïntroduceerd door de oprichter van Mithra, François Fornieri, en daarnaast het bedrijf Ardentia, in een zaak van de Nethys-affaire (de zaak van de afgebroken verkoop van de dochteronderneming Elicio). Elio Di Rupo wordt concreet beschuldigd van corruptie, illegale belangenverstrengeling en handel in invloed.
Fornieri
De Rijkste Belgen onlangs over Fornieri: “In januari 2021 breekt de hel los in het dossier Nethys. Op 21 januari wordt François Fornieri gearresteerd, op verdenking van corruptie en misbruik van vennootschapsgoederen. De man wordt daarop in voorhechtenis genomen en opgesloten in de gevangenis van Lantin. Na zes dagen opsluiting komt hij terug op vrije voeten.“
De site nog: “Wanneer hij wordt vrijgelaten uit de gevangenis rijdt hij in het gezelschap van zijn persoonlijke assistent Birol Cokgezen recht naar zijn farmabedrijf Mithra om er orde op zaken te stellen. Birol Cokgezen is een man met een opmerkelijk politiek verleden. Cokgezen was 15 jaar lang de privé chauffeur van PS-minister Michel Daerden, bekend voor zijn voluntaristische politiek en zijn openbaar drankmisbruik. Maar de populariteit van Daerden straalde wel af op Cokgezen die op de lokale PS lijst terecht kwam van de Luikse gemeente Saint-Nicolas. Wanneer de burgemeester van die gemeente, Patrick Avril, in 2011 veroordeeld werd wegens misbruik van gemeenschapsmiddelen, werd Cokgezen tot ieders verbazing burgemeester van de gemeente. Het zou een kort mandaat worden, van amper 10 dagen. Cokgezen werd opzij geduwd door de vijanden van Daerden binnen de PS. In ruil mocht hij verkassen naar de provincieraad van Luik en kreeg hij een voorzittersmandaat in een sociale huisvestingsmaatschappij. In 2018 werd hij van de PS lijst voor de lokale verkiezingen geweerd. Maar ondertussen was hij door François Fornieri opgevist als privé-secretaris.“
Ardentia
Ardentia Holding en Ardentia Tech zagen eind 2019 af van de overname van de bedrijven Win en Elicio, twee filialen van Nethys. Dat maakte de groep zelf bekend in een persbericht.
De Standaard toen: “De verkoop van Win (IT-diensten) en van Elicio (groene stroom) deed in september veel stof opwaaien. De twee filialen van Nethys bleken namelijk, net als kabelmaatschappij Voo, verkocht te zijn zonder dat moederintercommunale Enodia (het voormalige Publifin) hiervan verwittigd was. Elicio werd bovendien ‘verkocht’ voor de ronde prijs van nul euro. Er waren ook vermoeden van een belangenconflict. Stéphane Moreau, de ceo van Nethys, was namelijk ook gedelegeerd bestuurder van Ardentia, waar de twee filialen aan werden afgestaan. De raad van bestuur van Nethys zette Moreau medio oktober aan de deur. Hij kreeg geen ontslagvergoeding. Eerder was Moreau ook al uit de PS gezet.“
In de verklaringen van Joris, exclusief bij P-magazine, kwam de naam van Moreau regelmatig aan bod. Samengevat is het geen toeval om die drie bedrijven vandaag samen te zien als tegenstanders van Di Rupo. De burger moet zich ook steeds goed afvragen wat de logica en dynamiek zijn in het verhaal. Hij moet vooral begrijpen waarom iets gebeurt. P-magazine probeert daarbij uiteraard te helpen, ook op basis van de bijkomende informatie die we krijgen van parlementsleden en goed ingevoerde bronnen.
Processen
Het Nieuwsblad eind februari dit jaar: “In het dossier rond de zogenaamde “retentievergoedingen”, waarbij leidinggevenden van Nethys zichzelf vergoedingen toekenden als reactie op een Waals decreet dat de lonen van publieke topmanagers beperkte, wil het parket een tiental personen laten vervolgen. Onder hen bevindt zich ook voormalig CEO van de Luikse groep, Stéphane Moreau. Voor meerdere anderen, onder wie oud-minister Jean-Claude Marcourt, vraagt het parket volgens Sudinfo een buitenvervolgingstelling.“
“Wat de verkoop van de dochteronderneming Elicio aan Ardentia betreft, vraagt het parket de doorverwijzing van 18 van de 19 beklaagden, waaronder leidinggevenden van de groep John Cockerill. In het luik rond de verkoop van de dochter WIN vraagt het parket de doorverwijzing van de volledige voormalige raad van bestuur en van verantwoordelijken van McKinsey.“
Wordt dus zeker vervolgd zoals dat heet.
