Er waren tijden dat Vlaanderen gek was van alles dat te maken had met Big Brother, het meest spraakmakende programma uit de beginjaren 2000.
Al was het maar voor Betty haar twee Owczareks te zien in bikini.
Maar nu ligt geen kat nog wakker van deze realityshow en haalt het nog evenveel kijkers als een fandag bij de OpenVLD.
Nochtans, in het buitenland valt er nog wél wat te beleven. Met seizoenen die gerust 150 afleveringen duren (ja, je leest het goed — één-honderd-vijftig), is de Albanese realityreeks geen televisie, maar een sociaal bindmiddel.
En toen een kandidaat daar onlangs een andere vent zo hard sloeg dat zijn kleinkinderen het voelden, was het land even in nationale rouw. Of feest. Dat is onduidelijk.
De scène zelf was Shakespeare in Adidas-trainingspak: twee mannen met langdurige vete, een 100.000 euro prijzengeld op het spel, en de onvermijdelijke macho-ontploffing.
Net nadat de ene werd geëlimineerd en vernederd werd met een ‘ik-open-de-deur-voor-je-want-je-bent-een-loser’-gebaar, besloot hij dat exit met waardigheid niet zijn vibe was. Klap! En niet zomaar een klap, deze was met zoveel Albanees temperament geserveerd dat hij eindigde met een arrestatie, mogelijk twee jaar cel, en een hele natie aan het lippen lezen op slow motion replay.
Kortom: waar westerse realityshows mensen langzaam gek maken met flauwe opdrachten, gooien ze in Albanië gewoon hun vuist erin.
