In het adressenboekje van wapensmokkelaar Willy Pourtois werd ook de code “VG: Loguban" gevonden wat bij ontcijfering het telefoonnummer bleek te zijn van een hoofdcommissaris van de VSSE met initialen V.G. Veel mogelijkheden zijn er niet: V.G. slaat op (Jean) Van Gorp.
Van Gorp is een voormalig koloniaal. Het was na de gebeurtenissen van 1960 en de onafhankelijkheid van Belgisch Congo dat hij werd opgenomen in de Sûreté (VSSE). Ludo De Witte: “Jean Van Gorp was de poot van minister Wigny en kabinetschef Albert Raes om in Congo Lumumba te laten liquideren. Maar Wigny bleef de echte opdrachtgever: 'De autoriteiten hebben de plicht om Lumumba onschadelijk te maken', aldus Wigny. Diens kabinetsadviseur Etienne Davignon bevestigde aan zijn minister vanuit Brazzaville 'de algemene desorganisatie' waardoor 'Lumuba nog niet onschadelijk is gemaakt'.“
Josef Kausse: “Hoofdcommissaris Jean Van Gorp, een vriend van (Christian) Smets, handelde als een boer Gansendonck. Ik zie hem zo nog voor mij: een groot postuur, altijd netjes in het pak, Vlamingen-hater, flamboyant, een potverteerder, grootsprakerig, eigenlijk dom maar wel iemand die zelfs een Eskimo een koelkast kon verkopen. Hij vertelde aan zijn buitenlandse collega's dat hij in een kasteel woonde, terwijl hij in Jette met zijn gehandicapte vrouw in een klein appartement verbleef.”
Link met BVD
De Nederlander Frits Hoekstra was toen ook in ons land. Hij had vooral contacten met hoofdcommissaris Jean Van Gorp, Brusselaar en destijds chef van de operationele afdeling van de staatsveiligheid, en met diens opvolger Delvoye. Bezoeken aan Van Gorp in Brussel verliepen volgens de BVD'er volgens een vast stramien: “Tegen elf uur arriveren, één tot twee uur zakelijk spreken en dan op naar de copieuze lunch, die bijna de gehele middag in beslag placht te nemen.”
Tussendoor vernam Hoekstra dat Van Gorp zich begin jaren tachtig ernstig zorgen maakte over de Bende van Nijvel en over het in Vlaanderen toenemend rechts-extremisme. “Van Gorp zei dat hij het gevoel had, maar ook aanwijzingen, dat extreem-rechts binnen zijn dienst op zoveel sympathie en steun kon rekenen, dat een effectieve bestrijding daarvan en inlichtingenverwerving daarover erdoor belemmerd werden.”
Wat Hoekstra volgens De Morgen niet vermeldt is dat de Belgische geheime dienst zich tot dan toe, net als hun collega's van de BVD, vrijwel uitsluitend had geconcentreerd op het gevaar uit linkse hoek. Toen de staatsveiligheid begin jaren tachtig ook extreem-rechts begon te bestuderen en de financiële banden blootlegde tussen de Cepic, de rechtervleugel van de PSC, en extreem-rechtse knokploegen als het Front de la Jeunesse, werd de dienst het mikpunt van een georchestreerde destabilisatiecampagne. De Morgen nog: “Onder meer als gevolg van de WNP-affaire, een groepje neonazi's dat wilde aantonen dat de staatsveiligheid volledig door de Sovjet-Russische KGB was geïnfiltreerd, werd de werking van de dienst op het terrein van extreem-rechts vakkundig lamgelegd.“
Pourtois
Rest de vraag waarom Van Gorp in het adressenboekje van Pourtois stond. Bendekenner Guy Bouten: “De bejaarde wapenhandelaar Willy Pourtois toonde als eerste belangstelling [in geluidsdempers voor het Ingram-machinepistool dat Dekaise had gemaakt]. Deze corpulente Brusselaar, altijd gekleed in driedelig pak, speldje van de Lion's Club op de revers, gemanicuurde handen, gouden brilletje op het gerimpelde, pafferige gelaat, ontpopte zich in de jaren zeventig en tachtig tot een gewiekst zakenman die zowel met de Amerikanen als met de Sovjets handel dreef, en dat in volle Koude Oorlog.“
Voormalig spion Gérald Damseaux op het Franstalige forum over de bende: “Ik bevestig dat Pourtois regelmatig contact had met Van Gorp, hoofdcommissaris van de VSSE. Van Gorp werd door de Brusselse Justitie ondervraagd over zijn relatie met Pourtois. Hij ontkende eerst deze wapensmokkelaar te kennen, tot de vermelding Loguban opdook.“
“Deze padvinderscodering is gebaseerd op de concordantie van een willekeurig gekozen negen letters tellende woord waarin elke letter wordt gebruikt in plaats van een nummer. (…) Wapenhandel viel niet onder het bevoegdheden van B.4; het zou nuttig zijn om te zien welke verklaringen deze heerlijke Van Gorp heeft gegeven over deze merkwaardige relatie…“
