Ze stond er al voor de stad goed en wel wist wat textiel was. Zaterdag opende de wolfabriek in Herentals voor de allerlaatste keer haar deuren voor het publiek. Daarna begint de aftelling richting een nieuw leven — als woonproject midden in de stad.
Tientallen nieuwsgierige Herentalsenaren trokken zaterdag naar de oude wolfabriek voor een unieke kans: één laatste blik op de iconische gebouwen die generaties lang het hart van de stad vormden. Vastgoedontwikkelaar H-Estate organiseerde de opendag bewust vóór de ingrijpende verbouwingen starten. Want binnenkort wordt de site volledig gestript en omgevormd tot een hedendaags woonproject.
Van klooster tot textielfabriek
De geschiedenis van het gebouw gaat ver terug — tot 1472, toen de Minderbroeders er een klooster bouwden aan de rand van Herentals. Meer dan drie eeuwen later, in 1809, kreeg het pand een totaal andere bestemming: een textiel- en wolfabriek. Onder de families Dierckxsens en Van Genechten groeide de fabriek uit tot het kloppende hart van Herentals als textielcentrum.
In de jaren dertig volgde een grote uitbreiding. De imposante schoolgebouwen en de kenmerkende kapel die je er vandaag nog ziet, stammen uit die periode. Decennialang dienden de muren de stad op meerdere manieren: als fabriek, als school en als klooster. In 2015 namen de laatste zusters afscheid van het gebouw.
Een groen woonproject met karakter
H-Estate wil van de site een groene long maken midden in Herentals. Het plan omvat 28 appartementen en 8 commerciële ruimtes. Wat het project bijzonder maakt, is de zorg voor het erfgoed: de originele dakstructuren, hoge plafonds en authentieke raampartijen blijven behouden. Elk appartement krijgt daardoor een eigen karakter.
De kapel speelt een centrale rol in het ontwerp. Ze wordt niet afgebroken of weggemoffeld, maar ingezet als verbindende schakel voor het geheel. De commerciële ruimtes komen in en rond de kapel, waardoor het oude kerkgebouw letterlijk het middelpunt van het nieuwe project wordt.
Nostalgie en nieuwsgierigheid
De bezoekers van zaterdag lieten duidelijk zien hoe sterk het gebouw leeft in de Herentaalse verbeelding. Ze genoten zichtbaar van de rondgang door de historische ruimtes — wetende dat het voor het allerlaatste keer was. Wat overblijft, is de hoop dat het nieuwe project dezelfde sfeer en warmte weet vast te houden die de oude muren al eeuwenlang uitstralen.
