Hollywood heeft weer ballen nodig. Letterlijk en figuurlijk.
Volgens voormalig Amazon Studios-baas Roy Price is de filmindustrie de voorbije jaren veranderd van een creatieve speeltuin naar een mijnenveld waar elke grap, scène of plotwending eerst door twintig lagen morele screening moet.
Het resultaat? Films die zo veilig zijn dat ze het gevoel geven dat ze met bubbelpapier zijn ingepakt. Ondertussen vragen studio’s zich af waarom de bioscoopzalen leger zijn dan de hoofden van The Real Housewives of Antwerp.
Volgens Price begon de grote shift rond de verkiezing van Donald Trump in 2016, waarna Hollywood collectief besloot dat entertainment niet langer in de eerste plaats entertainend moest zijn. Nee, films moesten vooral preken. Liefst iets politiek correct.
Iets dat niemand boos maakt, behalve misschien mensen die gewoon een leuke avond wilden. De typische ingrediënten van populaire cinema — ondeugende humor, scherpe randjes en een vleugje controverse — verdwenen langzaam uit het menu. Wat overbleef, zijn films die zo hard hun best doen om niemand te kwetsen dat ze uiteindelijk iedereen vervelen.
En dan is daar plots Project Hail Mary, met Ryan Gosling in de hoofdrol. Geen preek, geen verborgen agenda, gewoon een film die… leuk is. Het publiek bleek massaal bereid om opnieuw naar de cinema te gaan, op voorwaarde dat ze niet het gevoel krijgen dat ze een verplichte les maatschappijleer volgen.
Gosling zei het zelf: het is niet de taak van het publiek om de cinema te redden, het is de taak van Hollywood om films te maken die het waard zijn. Amen.
De ironie is dat Hollywood ooit groot werd door risico’s te nemen. Films die durfden, provoceerden en soms compleet ontspoorden, maar wél bleven hangen.
Vandaag lijkt het alsof elke productie eerst door een Excel-bestand moet waarin staat wie er mogelijk gekwetst kan zijn. Het gevolg is eenheidsworst met een boodschap, maar zonder ziel.
Als de industrie wil overleven, zal ze opnieuw moeten leren dat een film in de eerste plaats entertainend moet zijn en dat een beetje schuren soms net de reden is waarom mensen blijven kijken. Of, eenvoudiger gezegd: stop met iedereen te willen pleasen, en begin opnieuw met iedereen te willen verrassen.
