Jarenlang kregen Europese autobouwers te horen dat de toekomst volledig elektrisch zou zijn. Fabrieken werden omgebouwd, miljarden euro's werden geïnvesteerd en de klassieke verbrandingsmotor werd stilaan behandeld alsof hij morgen verboden zou worden. Vandaag klinkt plots een heel ander geluid.
De Europese auto-industrie kreunt onder de concurrentie uit China, de verkoop van elektrische auto's blijft achter bij de verwachtingen en steeds meer fabrikanten waarschuwen dat duizenden jobs op de tocht staan. In Brussel groeit dan ook het besef dat de sector een duwtje in de rug nodig heeft. Alleen raakt Europa het alweer niet eens over de manier waarop.
Alleen elektrische Europese auto's?
In het Europees Parlement groeit de steun voor maatregelen die auto's van Europese makelij moeten bevoordelen. Zeker wanneer overheden zelf voertuigen aankopen.
Een voorstel dat momenteel op tafel ligt, bepaalt dat overheidsdiensten bij de aankoop van elektrische auto's voortaan voorrang zouden moeten geven aan modellen die in Europa gebouwd zijn, liefst zelfs met Europese onderdelen.
De redenering is eenvoudig: als belastinggeld wordt uitgegeven, waarom zou dat dan terechtkomen bij Chinese constructeurs in plaats van bij Europese fabrieken?
Oude discussie laait opnieuw op
Daar stopt de discussie echter niet. Want zodra het over steun voor de Europese auto-industrie gaat, duikt opnieuw dezelfde splijtzwam op: de verbrandingsmotor.
Linkse partijen willen de nieuwe maatregelen uitsluitend gebruiken om elektrische auto's verder te stimuleren. Volgens hen mag Europa niet terugkomen op de klimaatdoelstellingen en moet de toekomst volledig elektrisch blijven.
Aan de andere kant klinkt een heel ander verhaal. Volgens verschillende conservatieve partijen heeft Europa de eigen auto-industrie jarenlang op achterstand gezet door de klassieke benzine- en dieselmotor haast vogelvrij te verklaren. Terwijl Chinese merken volop marktaandeel veroveren, zouden Europese constructeurs zichzelf verplicht hebben om miljarden te investeren in een technologie waarvoor de vraag voorlopig achterblijft.
Te veel regels?
Ook de Europese regelgeving zelf ligt steeds vaker onder vuur.
Autobouwers klagen al langer dat ze worden overspoeld door nieuwe normen, rapporteringen en verplichtingen. Volgens hen kost dat miljarden euro's die beter in innovatie zouden worden geïnvesteerd.
Steeds meer politici lijken bereid om die kritiek ernstig te nemen.
Te laat?
De grote vraag is natuurlijk of Europa niet rijkelijk laat wakker wordt. Chinese merken zijn vandaag al stevig aan het oprukken op de Europese markt. Tegelijk bouwen ook Amerikaanse constructeurs verder aan hun positie.
De eerste beschermingsmaatregelen lijken daarom eerder een pleister op een wonde dan een echte reddingsoperatie.
Dat Europa zijn eigen industrie wil beschermen, klinkt logisch. Vrijwel elke grootmacht doet dat vandaag op de een of andere manier.
De ironie is alleen dat Brussel jarenlang de indruk gaf dat de verbrandingsmotor zo snel mogelijk moest verdwijnen, om nu vast te stellen dat net diezelfde auto-industrie in zwaar weer terechtgekomen is…
