Perceptie is alles.
In een poging om empathie op te wekken tijdens een hoorzitting over voedselbonnen, besloten de Amerikaanse Democraten een zwaarlijvige moeder van vier, Felecia, op te voeren als hét gezicht van de noodzaak van SNAP-steun.
SNAP staat voor Supplemental Nutrition Assistance Program, het grootste voedselhulpprogramma in de Verenigde Staten.
Maar in plaats van applaus kregen ze een digitale storm van sarcasme over zich heen. "Ze had drie jobs en nog geen geld voor eten," zei ze snikkend, terwijl X zich afvroeg hoeveel jobs je nodig hebt om niet een hele voorraad Walmart op te eten.
De bedoeling was duidelijk: kijk wat er gebeurt als je bezuinigt op voedselhulp. Maar de boodschap kwam eerder over als: “Kijk, dit krijg je als je er niet op bezuinigt.”
Senator Klobuchar zette Felecia in de spotlight alsof het ging om de nieuwe Rosa Parks van de diepvriespizza. Maar gebruikers online vroegen zich hardop af waarom de Democraten net iemand met een zichtbaar overgewicht van drie staten breed kozen om te bewijzen dat er niet genoeg voedselhulp is.
“Ze zou het letterlijk een jaar uithouden op haar reserves,” schreef iemand droog. Anderen vroegen zich af waarom iemand die al geen middelen had voor kind 1, besloot tot kind 4 te gaan, zonder partner.
Of zoals één gebruiker het stelde: “Je vraagt van de belastingbetaler om iemands levenskeuzes te subsidiëren én haar cholesterol.”
De discussie over voedselbonnen werd zo per ongeluk een discussie over vet, verantwoordelijkheid en de kunst van het vinden van iets betere mascottes.
