George Clooney wordt in Venetië bekroond voor zijn hele carrière. Maar wie staat daar over dertig jaar?
George Clooney kreeg in Venetië een ere-Gouden Leeuw voor zijn hele carrière. Terecht, maar de onderscheiding roept ook een interessante vraag op. Wie krijgt zo'n prijs over dertig jaar? Niet omdat er geen goeie acteurs meer rondlopen, maar omdat Hollywood steeds minder sterren lijkt te maken van het soort waartoe Clooney behoort.
Iedereen kent zijn gezicht. Ook wie Ocean's Eleven nooit zag, ER alleen kent omdat de ouders er vroeger naar keken en niet meteen vijf Clooney-films kan opnoemen. George Clooney is niet alleen een acteur. George Clooney is George Clooney. En precies dat wordt zeldzaam.
Toen de naam groter was dan de film
Er was een tijd waarin één naam bovenaan de affiche voldoende kon zijn om mensen naar de bioscoop te krijgen. Schwarzenegger. Stallone. Tom Cruise. Julia Roberts. Brad Pitt. Sandra Bullock. De film kon over straaljagers, seriemoordenaars, een bus met een bom of twee mensen met relationele problemen gaan: hun gezicht was een belangrijk deel van wat er verkocht werd. Dat systeem bestaat nog, maar het kraakt.
Tom Cruise kan nog altijd een film op zijn schouders nemen en Leonardo DiCaprio krijgt mensen nog altijd nieuwsgierig door simpelweg ergens in mee te spelen. Clooney behoort eveneens tot dat kleine clubje acteurs wier naam groter werd dan de films waarin ze speelden. Hollywood verkoopt tegenwoordig alleen steeds vaker iets anders.
Batman blijft, Batman vertrekt
De grote films draaien steeds meer rond werelden die zelf al beroemd zijn. Marvel, DC, Dune, Avatar, Star Wars, Harry Potter. Het publiek kent het universum vaak voordat bekend is welke acteur erin zal rondlopen.
Dat verandert de machtsverhouding. Vroeger kreeg Schwarzenegger een film rond Schwarzenegger. Nu krijgt een acteur een kostuum uit een franchise aangemeten. Werkt het niet, dan kan er bij de volgende reboot iemand anders in.
Batman is daarvan misschien het mooiste voorbeeld. Michael Keaton was Batman. Daarna waren Val Kilmer, George Clooney, Christian Bale, Ben Affleck en Robert Pattinson Batman. De acteurs kwamen en gingen. Batman bleef gewoon op kantoor.
En toen kwam de smartphone
Daar komt nog iets bij: Hollywood heeft het monopolie op beroemdheid verloren. Een tiener hoeft vandaag geen bioscoopkaartje te kopen om iemand jarenlang te volgen. TikTok, YouTube, Instagram en Twitch produceren dagelijks bekende gezichten. Muzikanten praten rechtstreeks tegen miljoenen volgers en influencers bouwen soms een groter publiek op dan acteurs met films van 200 miljoen dollar achter hun naam.
Clooney werd beroemd in een tijd waarin miljoenen mensen tegelijk naar dezelfde televisieprogramma's en dezelfde films keken. Vandaag kijkt iedereen naar iets anders, op een ander scherm, op een ander moment. Dan wordt het automatisch moeilijker om nog één gezicht te krijgen dat werkelijk iedereen kent.
Er lopen nog kandidaten rond
Helemaal verdwenen is de filmster natuurlijk niet. Zendaya kan aandacht naar een film trekken nog voor iemand weet waarover die gaat. Timothée Chalamet heeft ondertussen iets wat verdacht veel op ouderwetse sterrenstatus lijkt. Margot Robbie zit in dezelfde categorie.
Alleen worden het uitzonderingen in plaats van het product waarop Hollywood gebouwd is. En misschien maakt dat die onderscheiding voor Clooney interessanter dan alleen een zoveelste gouden beeldje voor een beroemde acteur. Ze bekroont ook een generatie die beroemd werd onder omstandigheden die nauwelijks nog bestaan.
Er zullen over dertig jaar nog uitstekende acteurs zijn. Er zullen supersterren zijn en er zullen ongetwijfeld mensen over rode lopers wandelen van wie vandaag nog niemand heeft gehoord.
Maar nog een George Clooney? Daarvoor zou Hollywood eerst weer een wereld nodig hebben waarin iedereen naar hetzelfde scherm kijkt. En die film lijkt voorlopig niet in de planning te staan.
(Foto: Bguk_3671074_098/Backgriduk/Photo News)
