Het had een statement moeten worden. Een eerste trap tegen de wereld en meteen tonen dat de Belgische nationale voetbalploeg nog altijd meetelt. Maar wat de Rode Duivels afleverden tegen Egypte was eerder een collectieve geeuw dan een WK-opening.

Een 1-1 gelijkspel dat vooral aanvoelde als ontsnappen door de achterdeur. En eerlijk: zonder een ingevallen Romelu Lukaku had dit verhaal er nog veel pijnlijker uitgezien.

Buitenlandse media niet mals voor Rode Duivels

Ook internationaal bleef de Belgische prestatie niet onopgemerkt. In Nederland was de toon scherp. ‘De Telegraaf’ stelde dat België “teleurstelde” en afhankelijk was van invaller Romelu Lukaku om een nederlaag te vermijden.

De publieke omroep ‘NOS’ wees vooral op het gebrek aan intensiteit bij de Belgen. Volgens hun analyse was Egypte duidelijk feller in de duels en domineerde het voor rust het spel.

‘The Athletic’ maakte een vergelijking met de “gouden generatie” van 2018 en stelde dat België ver verwijderd lijkt van dat niveau, alsof de tijd de kern van toen heeft ingehaald.

In Spanje was de toon nog harder. ‘AS’ stelde zich vragen bij de keuzes van Rudi Garcia en de tactische aanpak van België, met name rond het ontbreken van een klassieke nummer 9 in de basisopstelling.

Lukaku als kantelpunt

Toch was er in bijna alle analyses één opvallend positief element: de impact van Lukaku. De spits viel in en veranderde meteen het spelbeeld van België. Zijn aanwezigheid zorgde voor meer diepgang, fysieke aanwezigheid in de zestien en uiteindelijk ook voor de gelijkmaker.

De Rode Duivels beginnen hun WK dus met gemengde gevoelens: een teleurstellend optreden, maar wel een punt en een duidelijke reddingsboei in de vorm van Lukaku.