Chinese automerken veroveren Europa aan een rotvaart. Ze pakken uit met veel vermogen, gigantische schermen, elektrische snufjes en vooral prijzen waar sommige Europese merken spontaan wat ongemakkelijk van beginnen schuifelen. Alleen blijkt er één detail te zijn dat sommige nieuwkomers nog niet helemaal onder de knie hebben: wat als er iets stukgaat?
De Chinezen hebben de voorbije jaren duidelijk ontdekt hoe je Europeanen een auto verkoopt. Je stopt er 27 camera's in, een scherm ter grootte van de gemiddelde televisie, 400 elektrische paarden en zet er vervolgens een prijskaartje op waarvoor je bij een Duits premiummerk ongeveer een stuurwiel en twee hoofdsteunen krijgt. Succes gegarandeerd.
Alleen begint het echte leven natuurlijk pas ná de aankoop. Want auto's hebben de vervelende gewoonte om af en toe tegen dingen aan te rijden. Een paaltje bijvoorbeeld. Of een andere auto. En soms doet zelfs de bestuurder daar helemaal niets voor en besluit een winkelkarretje op de parking van de Delhaize geheel op eigen kracht een kamikazeaanval uit te voeren.
Dan heb je onderdelen nodig. En da’s blijkbaar een teer punt bij een aantal relatief nieuwe automerken. De Nederlandse verzekeraar Univé heeft daarom beslist om voor een reeks merken geen nieuwe autoverzekeringen meer af te sluiten.
Opvallend: het gaat voornamelijk om of relatief nieuwe Chinese merken op de Europese markt. Onder andere Hongqi, Changan, Voyah, Leapmotor, VinFast, Jaecoo, MHero en Omoda staan op het lijstje. Ook KGM, het voormalige SsangYong en dus Zuid-Koreaans, krijgt voorlopig de deur tegen de neus.
Bij merken als Dongfeng, Nio en Zeekr gaat Univé iets minder drastisch te werk. Daar kun je nog wel een wettelijke aansprakelijkheidsverzekering krijgen, maar een uitgebreidere omniumverzekering zit er niet meer in.
En nee, Univé heeft niet plots besloten dat alles uit China des duivels is. Het probleem is veel banaler. Onderdelen.
Wanneer je met pakweg een Volkswagen, BMW of Renault schade rijdt, bestaat er in Europa een gigantisch netwerk van dealers, garages, onderdelenmagazijnen en leveranciers. Dat netwerk hebben sommige nieuwkomers simpelweg nog niet. En dan kan een relatief klein ongeval plots een heel ander verhaal worden.
Volgens Univé kunnen een gebrek aan reserveonderdelen, technische ondersteuning en een degelijk reparatienetwerk ervoor zorgen dat auto's na schade maandenlang stilstaan. In extreme gevallen kunnen de herstelkosten zelfs zo hard oplopen dat een auto economisch total loss wordt verklaard terwijl de eigenlijke schade best meevalt.
Dat is voor een verzekeraar natuurlijk ongeveer even aantrekkelijk als een all-you-can-eatbuffet voor een bende sumo-worstelaars.
Daarmee botsen de nieuwe Chinese merken op iets wat de traditionele autobouwers gedurende tientallen jaren hebben opgebouwd. Een auto verkopen is één ding. Ervoor zorgen dat iemand vijf jaar later op dinsdagochtend om 8.17 uur een nieuwe buitenspiegel kan bestellen omdat zijn vrouw tegen de garagepoort is gereden, is iets helemaal anders.
Dat laatste klinkt minder sexy in een reclamefolder, maar is toch behoorlijk belangrijk.
Ook in het Verenigd Koninkrijk zouden sommige nieuwe merken daarom al met hogere verzekeringspremies of terughoudende verzekeraars geconfronteerd worden.
Tegelijk toont het verhaal dat je ook niet alle Chinese automerken over dezelfde kam mag scheren. Merken die al langer in Europa actief zijn en zwaar investeren in dealers, onderdelen en aftersales kunnen het probleem geleidelijk wegwerken. Univé benadrukt zelf ook dat de beslissing niet definitief hoeft te zijn: zodra fabrikanten hun Europese ondersteuning verbeteren, kunnen de voorwaarden opnieuw veranderen.
We zien tegenwoordig voortdurend nieuwe namen verschijnen. Omoda, Jaecoo, Leapmotor, Voyah, Dongfeng, Hongqi, Zeekr... Voor de gemiddelde automobilist klinkt het stilaan alsof iemand de merkenlijst van Gran Turismo 14 per ongeluk heeft gelekt. Daar zitten bovendien auto's tussen die op papier bijzonder aantrekkelijk zijn. Maar prijs, vermogen, batterijcapaciteit en aantal schermen vertellen blijkbaar niet het hele verhaal.
Wie vandaag een auto koopt van een merk dat hier nog maar pas voet aan de grond krijgt, doet er dus verstandig aan ook eens een veel saaiere vraag te stellen: “En als ik volgende week mijn bumper eraf rijd, hebben jullie dan toevallig een nieuwe liggen?”
Want 500 elektrische paarden onder de rechtervoet is fantastisch. Maar je hebt er verrassend weinig aan wanneer je auto drie maanden in de garage staat te wachten op een koplamp.
