Voetbal is al lang geen speeltje meer: het is een miljardenbusiness en de supporter betaalt de rekening.
Minister Rob Beenders laat onderzoeken of Telenet zijn machtspositie gebruikt om voetbalfans extra diep in de buidel te laten tasten. Toen de dieren nog spraken, was voetbal eenvoudig. Je zette de televisie aan en je consumeerde met wat chips en een biertje je tv-abonnement met een wedstrijd naar keuze. Vandaag heb je vooral een rekenmachine nodig.
Rechtenhouders, telecombedrijven, streamingplatformen en exclusiviteitscontracten hebben van voetbal een commercieel product gemaakt dat in steeds kleinere stukjes wordt geknipt en opnieuw wordt verkocht. En wie alles wil zien, mag betalen. Steeds opnieuw.
De nieuwste discussie draait rond Telenet en de prijs van Play Sports.
Van 20 naar 35 euro
Minister van Consumentenbescherming Rob Beenders (Vooruit) vindt de recente prijsstijging opvallend genoeg om de concurrentiewaakhonden erbij te halen.
Telenet biedt Play Sports aan voor 19,99 euro per maand, maar daar zit de Jupiler Pro League niet bij. Wie Belgisch voetbal wil bekijken, heeft DAZN Total nodig, goed voor 24,99 euro per maand. Voor de combinatie van Play Sports en DAZN Total betaalt de klant 34,99 euro per maand.
En daar zit volgens Beenders het probleem.
Twee jaar geleden betaalde een klant volgens de minister ongeveer 20 euro per maand voor het vergelijkbare aanbod. Vandaag is dat 35 euro.
Vijftien euro verschil per maand. 180 euro per jaar.
Voor dezelfde voetballiefhebber betekent dat geen klein prijsverschil meer.
Eerst rechtenoorlog, daarna factuuroorlog
De achtergrond is intussen bijna even ingewikkeld als een transferperiode.
DAZN en de Jupiler Pro League bereikten eind juli een akkoord over de Belgische voetbalrechten. Nadat DAZN eind vorig jaar had aangegeven dat het bestaande tv-contract niet langer commercieel levensvatbaar was, was het Belgische voetbal vorig seizoen voornamelijk via de DAZN-app te bekijken.
Nu is het klassieke televisiemodel opnieuw uitgebreid. Proximus, Orange en Telenet kunnen de volledige Pro League weer aanbieden.
Maar die terugkeer naar het klassieke aanbod heeft voor de consument blijkbaar een stevig prijskaartje.
Voetbal als lokmiddel
Beenders wil daarom dat het Belgisch Instituut voor Postdiensten en Telecommunicatie (BIPT) onderzoekt of de prijs gerechtvaardigd is. Ook de Belgische Mededingingsautoriteit wordt erbij betrokken. Die moet nagaan of de manier waarop voetbalcontent wordt aangeboden en gecombineerd met telecomdiensten geen concurrentieproblemen oplevert.
En nee, dat is geen detail. Telecombedrijven beschikken over een sterke positie en voetbal is een bijzonder aantrekkelijk product om klanten aan zich te binden. Wie zijn favoriete club absoluut wil volgen, heeft weinig zin om te horen dat hij maar een ander abonnement moet nemen.
Voetbal is emotie. En emotie verkoopt.
De supporter heeft geen VAR tegen de factuur
Het probleem is dat de voetbalfan niet alleen betaalt voor de wedstrijd. Hij betaalt voor de infrastructuur errond: telecom, televisie, streaming en verschillende commerciële pakketten.
En wie meerdere competities wil volgen, krijgt helemaal het gevoel dat hij in een abonnementenfuik is beland.
Belgisch voetbal hier. Engels voetbal daar. Champions League elders. Streamingplatform zus. Telecomabonnement zo.
De consument mag vervolgens zelf uitzoeken hoeveel hij uiteindelijk kwijt is.
De markt moet het uitzoeken
Beenders wil niet dat voetbalbedrijven zomaar worden verplicht hun prijzen te verlagen. Hij wil vooral weten of de prijsstelling en de marktwerking correct verlopen.
Dat lijkt redelijk.
Want voetbal mag een commercieel product zijn. Clubs moeten inkomsten hebben, spelers moeten betaald worden en uitzendrechten kosten geld. Maar dat betekent nog niet dat de supporter automatisch de blanco cheque moet tekenen.
De kernvraag is simpel: betaalt de consument meer omdat het product duurder is geworden, of omdat hij nauwelijks een alternatief heeft?
Als dat laatste het geval blijkt, wordt een populair voetbalabonnement plots een heel andere zaak.
Voetbal is allang geen speeltje meer. Het is business. Grote business. En zoals bij elke business is het interessant om af en toe eens te kijken wie er precies wint en wie de rekening betaalt.
(Foto: P-magazine)
