In 1997 moest het Museum of Modern Art in New York een kunstwerk verwijderen omdat het verschrikkelijk stonk. De Zuid-Koreaanse kunstenares Lee Bul had er dode vissen opgehangen, versierd met goedkope pailletten en kraaltjes en verpakt in plastic zakjes. Toen de koeling het begaf, verspreidde de geur zich door de museumzalen. Het werk heette 'Majestic Splendor' en verwees naar een Koreaans volksverhaal over een vrouw die liever sterft dan toe te geven aan een koning. Een weinig subtiele sneer naar het ideaal van vrouwelijke kuisheid, dus. Bijna dertig jaar later krijgt diezelfde kunstenares in Antwerpen een van de grootste solotentoonstellingen die het M HKA ooit organiseerde, met meer dan tweehonderd werken verspreid over twee verdiepingen. Wie bij Zuid-Korea vooral aan K-pop, schoonheidsproducten en Squid Game denkt, ontdekt hier een heel andere kant van het land. En vooral een vrouw die al veertig jaar toont wat er achter al die glans schuilgaat.

De geplande overdracht van een kunstcollectie van het Antwerpse M HKA naar het Gentse S.M.A.K. stuit op weerstand van kunstenares Emilia Kabakov. Zij vreest voor het beheer van de werken, mede door eerdere vermissingen.

Tijdens de recente gemeenteraadsvergadering in Antwerpen stond het afbouwen van het Museum van Hedendaagse Kunst Antwerpen (M HKA) centraal. De cultuurschepen kreeg harde woorden te verduren vanuit de oppositie.

Nadat eerder de Gentse directeur van het S.M.A.K. Philippe Van Cauteren werd beticht van toxisch leiderschap, is het nu de beurt aan Bart De Baere, directeur van het Museum van Hedendaagse Kunst Antwerpen (M HKA). Al een jaar geleden werden de eerste klachten ingediend bij het Departement Cultuur en recent kwam er nog eentje binnen bij het meldpunt van de Vlaamse Overheid. Kampt de culturele sector met een levensgroot probleem?