Op zondag 25 oktober zongen en riepen klimaatactivisten in de zalen van het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten in Antwerpen. Ze noemden zich 'Rubens-fans' en hun boodschap was eenvoudig: een museum dat het werk van de grootste schilder van de stad laat restaureren met geld van TotalEnergies, leent zijn naam en prestige aan een bedrijf dat mee verantwoordelijk is voor de klimaatcrisis. Directeur Carmen Willems antwoordde dat het museum geen overheidsgeld krijgt voor restauraties en dus op private schenkers aangewezen is. Tussen die twee standpunten ligt een vraag die verder reikt dan Antwerpen: wie betaalt de kunst, en wat krijgt hij daarvoor terug?

De babyspeciaalzaak Blabloom in Genk sluit na 13 jaar. Oplopende kosten, veranderende marktomstandigheden en strenge regels maakten voortzetting niet mogelijk.

Westerse landen doen er tegenwoordig alles aan om zich te profileren als voorvechters van duurzaamheid, recyclage en groene alternatieven. PMD-zakken, herbruikbaar glas en papieren rietjes. Dat allemaal zodat we de schildpadden in Indonesië niet meer zouden doodmaken met ons afval. Maar heb je je ooit afgevraagd wat er gebeurt met de iets grotere stukken schroot? Olietankers of cruiseschepen bijvoorbeeld?