Wanneer het rechtssysteem z’n eigen regels tegen zich krijgt gekeerd, wordt onze rechtspraak nog meer een farce dan die nu al is. Wat ooit bedoeld was als bescherming tegen partijdigheid, is nu het favoriete speeltje van wie de wet vooral wil vertragen. Het wraken van rechters is uitgegroeid tot juridisch drijfzand, handig ingezet om rechtszaken te rekken, media te manipuleren en de uitkomst van een proces te kneden.

Rusland steunt extreemrechts in Duitsland om meer tweedracht te zaaien

Polariseren en flirten met controversiële ideologieën.

Rellen in Southport worden opgestookt vanuit Cyprus

Rechts wint eerste ronde van de parlementsverkiezingen in Frankrijk

Emmanuel Macron is zo een van die gasten met macht die je niet tegen zijn kar wil rijden. Hij ziet er niet alleen uit zoals de klikspaan-primus van de klas, hij is dat ook. En wat hebben zo'n mensen vaak gemeen: ze kunnen moeilijk tegen hun (gezichts)verlies. Bij het horen dat extreemrechts serieus zou winnen, trok hij zondag meteen de stekker uit het parlement.

Een druppel teveel in de nazi-emmer.

Er is een oude theorie in een nieuw jasje die de rechts-radicale partijen in Europa fundamenteel verdeelt. Sommige politici van radicaal-rechts zijn aanhanger van die nieuwe theorie. Anderen verwerpen die ideeën.

Iedereen mag een mening hebben, zolang het maar de juiste mening is?

Zucht...

Is extreem-rechts een dreiging? Of komt het gevaar van extreem-links of jihadisten.

“Natuurlijke selectie”